Βιώματα από φυλακή-κολαστήριο της Καμπότζης -photos-

Και οι δύο μεταφέρθηκαν και βασανίστηκαν φριχτά στην φυλακή Τουόλ Σλενγκ. Αμφότεροι έχασαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους, που θανατώθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες. Και οι δύο επέζησαν -μαζί με άλλους 13 ανθρώπους- από ένα κολαστήριο εφάμιλλο των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης του Άουσβιτς και του Μπούχενβαλντ.
Είναι οι δυο μοναδικοί εν ζωή άνθρωποι που έχουν μείνει για να εξιστορήσουν μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας του 20ού αιώνα. Μιας ιστορίας που εκτυλίχθηκε μέσα στους τοίχους της Τουόλ Σλενγκ, της περιβόητης φυλακής υψίστης ασφαλείας με την κωδική ονομασία S-21 που μεταξύ 1975-1979 χρησιμοποιείτο ως ο τόπος εγκλεισμού και βασανιστηρίων για πάνω από 17.000 κατοίκους της Καμπότζης.
Από τον Απρίλιο του 1975, όταν οι Ερυθροί Χμερ κατέλαβαν την εξουσία στη Καμπότζη, και τα πέντε κτίρια του συγκροτήματος του γυμνασίου Τσάο Πονχέα Γιάτ στην Πνομ Πενχ, μετατράπηκαν σε φυλακή. Οι αίθουσες διδασκαλίας είχαν μετατραπεί σε κελιά και αίθουσες ανάκρισης, όλα τα παράθυρα καλύφτηκαν με σιδερένια κάγκελα, ενώ τοποθετήθηκαν παντού υψηλά συρματοπλέγματα, για την αποφυγή ανεπιθύμητων αποδράσεων από τις χιλιάδες κρατουμένων.

Η φυλακή πήρε το όνομα Τουόλ Σλενγκ που σημαίνει "Λόφος Δηλητηριωδών Δέντρων" ή "Λόφος της Στρυχνίνης" και έως το 1979 υπολογίζεται ότι πάνω από 17.000 άτομα φυλακίστηκαν, ανακρίθηκαν, βασανίστηκαν ή πέθαναν μέσα στο κολαστήριο αυτό.
Ο 83χρονος Μέι ανακαλεί στη μνήμη τις προσωπικές εμπειρίες του από τη σκοτεινή εκείνη περίοδο: "Με συνέλαβαν στις 28 Οκτωβρίου του 1978 και με μετέφεραν στην S-21. Ακόμη και σήμερα δεν ξέρω για ποιο λόγο με συνέλαβαν ή με κατηγορούσαν. Με έβαλαν σε ένα κελί και για τις επόμενες 12 ημέρες με έβγαζαν απ' αυτό 3 φορές την ημέρα για να με πάνε σε μια αίθουσα ανακρίσεων και να με βασανίσουν. Στην αρχή με χτυπούσαν στη πλάτη με ένα ραβδί που στην άκρη του είχε συρματόπλεγμα. Μετά, μου ξερίζωσαν το μεγάλο νύχι του δεξιού μου ποδιού. Δεν με πείραζε ο πόνος από το πόδι, όσο απ' αυτό που επακολούθησε: Μου έβαλαν ηλεκτρόδια μέσα στα αυτιά και μου έκαναν ηλεκτροσόκ. Νόμιζα πως το κεφάλι μου θα έπαιρνε φωτιά. Κι ήταν η στιγμή που 'έσπασα' και τους είπα όλα αυτά που ήθελαν να ακούσουν από εμένα εξαρχής".
Λόγω των ηλεκτροσόκ, ο 83χρονος άντρας είναι κωφός από το ένα αυτί. Το βλέμμα του πηγαίνει στο πάτωμα μιας εκ των αιθουσών της φυλακής, εκεί όπου μέχρι σήμερα υπάρχει ακόμα ξεραμένο αίμα στο δάπεδο από τα βασανιστήρια ενός εκ των κρατουμένων.

Ο 74χρονος Μενγκ, ο οποίος στην αρχή ήταν οπαδός των Ερυθρών Χμερ και μάλιστα, ως ικανότατος ζωγράφος, είχε σχεδιάσει κάποιες από τις προπαγανδιστικές αφίσες που είχε παραγγείλει ο ίδιος ο ηγέτης των Χμερ Πολ Ποτ, βρέθηκε τελικά στη μέγγενη των βασανιστηρίων και των ατελείωτων ανακρίσεων. Θυμάται και εξιστορεί: "Συνέλαβαν εμένα και τη γυναίκα μου στις 16 Αυγούστου του 1977. Η τροφή μας ήταν δυο πιάτα νερουλός χυλός καθημερινά. Πεινούσα τόσο πολύ ώστε μερικές φορές είχα σκοτώσει και φάει τους αρουραίους που είχαν μπει στο κελί μου. Μας είχαν δώσει ένα μικρό κουτί για να κάνουμε την ανάγκη μας. Αν έβρισκαν έστω και το παραμικρό να έχει χυθεί έξω από το κουτί, μας ανάγκαζαν να το γλείφουμε από το πάτωμα".
Ουδείς από του δυο άντρες είδε ξανά την οικογένειά του: Η γυναίκα και τα 2 παιδιά του Μενγκ πέθαναν από την πείνα και τις αρρώστιες, ενώ η σύζυγος και τα 3 παιδιά του Μέι είχαν πεθάνει επίσης, μέχρι το 1979.
Και οι δύο κατάφεραν να παντρευτούν ξανά, να κάνουν νέες οικογένειες και να αφήσουν πίσω τους (όσο ήταν αυτό δυνατό...) το προσωπικό τραγικό παρελθόν τους. Ωστόσο, όπως λένε, η ιστορία τους είναι σημαντικό να κρατηθεί ζωντανή ως δίδαγμα για τις επόμενες γενιές.
"Πρέπει να διηγηθούμε στον κόσμο τι ακριβώς συνέβη μέσα εδώ. Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν για τη γενοκτονία που συντελέστηκε υπό το καθεστώς των Ερυθρών Χμερ", αναφέρει συμπερασματικά ο Μενγκ.
Πάνω από 12.000 άνθρωποι θανατώθηκαν μεταξύ 1975-1979 μέσα στη φυλακή Τουόλ Σλενγκ. Το 1980 η φυλακή άνοιξε εκ νέου από την κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Καμπότζης ως Μουσείο Βασανιστηρίων για να υπενθυμίζει τις θηριωδίες του καθεστώτος του Πολ Ποτ.

Πηγή: in.gr