Greenpeace για COP27: Το Ταμείο Απωλειών και Ζημιών είναι μία προκαταβολή για την κλιματική δικαιοσύνη

Η Greenpeace καλωσορίζει τη συμφωνία των χωρών στην COP27 να καθιερώσουν ένα Ταμείο Απωλειών και Ζημιών ως ένα σημαντικό βήμα για την πρόοδο προς την κλιματική δικαιοσύνη. Όμως επισημαίνει πως, όπως συμβαίνει συχνά, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Οι κυβερνήσεις έβαλαν τα θεμέλια ενός ταμείου που έπρεπε να έχει δημιουργηθεί εδώ και χρόνια, ώστε να προσφέρουν ζωτικής σημασίας βοήθεια στις ευάλωτες χώρες και κοινότητες που ήδη καταστρέφονται από την όλο και επιταχυνόμενη κλιματική κρίση.

«Μέχρι την τελευταία στιγμή οι διαπραγματεύσεις κινδύνευαν να οδηγηθούν σε πλήρη αποτυχία και υπήρχαν πιέσεις να μην υπάρξουν δεσμεύσεις σχετικά με τις Απώλειες και τις Ζημιές. Χρειάστηκε οργανωμένη πίεση από την πλευρά των αναπτυσσόμενων χωρών, που στάθηκαν στο ύψος τους, ώστε να ενσωματωθεί στο τελικό κείμενο σχετική δέσμευση και να ακουστούν τα αιτήματα των κλιματικών ακτιβιστών για ανάληψη ουσιαστικής δράσης», δήλωσε ο Yeb Saño, Γενικός Διευθυντής του γραφείου της Greenpeace νοτιοανατολικής Ασίας και επικεφαλής της αποστολής της Greenpeace  στην COP.

Καθώς θα προχωρούν οι συζητήσεις για το Ταμείο, η Greenpeace τονίζει πως πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι χώρες και οι εταιρείες που έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την κλιματική κρίση, θα κάνουν τη μεγαλύτερη συνεισφορά. Αυτό σημαίνει νέα και επιπλέον χρηματοδότηση για τις αναπτυσσόμενες χώρες και τις ευάλωτες στην κλιματική κρίση κοινότητες, όχι μόνο για τις απώλειες και ζημίες, αλλά και για την προσαρμογή σε αυτήν και τον μετριασμό των επιπτώσεών της. Οι αναπτυγμένες χώρες οφείλουν να τηρήσουν τον λόγο τους σχετικά με την υπάρχουσα δέσμευση των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετήσιας στήριξης στις χώρες με χαμηλό εισόδημα ώστε να τις βοηθήσουν να εφαρμόσουν πολιτικές μείωσης του άνθρακα και να αυξήσουν την ανθεκτικότητα στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Οφείλουν επίσης να εφαρμόσουν τη δέσμευσή τους να διπλασιάσουν τη χρηματοδότηση για την προσαρμογή.

Κάτι που δίνει ελπίδα, επισημαίνει η Greenpeace, είναι το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός χωρών από τον Νότο και τον Βορρά τόνισαν την ισχυρή υποστήριξή τους στον τερματισμό όλων των ορυκτών καυσίμων – λιγνίτη, πετρελαίου και αερίου – το οποίο είναι αυτό που χρειάζεται για να εφαρμοστεί η Συνθήκη του Παρισιού για το Κλίμα, όμως αγνοήθηκαν. Οι χώρες-παραγωγοί και ένας μικρός “στρατός” από λομπίστες ορυκτών καυσίμων έβαλαν τα δυνατά τους στο Sharm El-Sheikh για να σιγουρευτούν ότι αυτό δεν θα συμβεί, αναφέρει η περιβαλλοντική οργάνωση. Στο τέλος όμως, μας θυμίζει αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε: ότι αν δεν καταργηθούν γρήγορα όλα τα ορυκτά καύσιμα, κανένα χρηματικό ποσό δεν θα είναι αρκετό για να καλύψει το κόστος των απωλειών και ζημιών που τα ορυκτά καύσιμα θα προκαλέσουν. Είναι τόσο απλό. Όταν ξεχειλίζει η μπανιέρα σου, κλείνεις τη βρύση, δεν περιμένεις λίγο μέχρι να αγοράσεις μεγαλύτερη σφουγγαρίστρα.

Δ.Κ.