H Βικτόρια Χίσλοπ μιλά στο ρικnews για το καινούργιο της βιβλίο "Η Ανατολή"

1. Γιατί επιλέξατε την Κύπρο και συγκεκριμένα την Αμμόχωστο ως χώρο όπου εξελίσσεται η πλοκή της «Ανατολής;» Σε άλλες συνεντεύξεις έχετε πει ότι τα μέρη επηρεάζουν το γράψιμό σας. Πώς σας επηρέασε η Αμμόχωστος;

«Η Ανατολή» δεν θα μπορούσε να διαδραματίζεται οπουδήποτε αλλού— η αξιοσημείωτη και μοναδική περίπτωση της Αμμοχώστου ήταν το έναυσμα της ιστορίας. Έτσι η Αμμόχωστος είναι η έμπνευση, ο χώρος αυτής της ιστορίας αλλά και ο λόγος που την έγραψα.

2. Πόσες φορές έχετε επισκεφθεί την Κύπρο;

Πολλές, δεν ξέρω πλέον πόσες είναι!

3. Ποια ήταν η πρώτη και ποια η τελευταία εντύπωσή σας από το νησί;

Η πρώτη μου εντύπωση σχηματίστηκε το 1978, κατά τη διάρκεια της πρώτης μου επίσκεψης—πήγα στο βόρειο τμήμα και είδα την περιοχή ολοκληρωτικά κατεστραμμένη από τον πόλεμο: πολλά μισο- γκρεμμισμένα κτήρια και καταστροφή παντού. Θυμάμαι όμως πολύ καθαρά ότι είχα οδηγηθεί σε έναν πορτοκαλεώνα και έκοψα ένα πορτοκάλι από ένα δέντρο και το έφαγα… ήταν μια μαγική εμπειρία, αφού ποτέ μου δεν είχα ξανακόψει από δέντρο πορτοκάλι!

Η τελευταία μου εντύπωση, καθώς γράφω τώρα, είναι στα τέλη του Οκτώβρη... κάθομαι στην Κύπρο, απολαμβάνοντας τη λιακάδα.

3. Πιστεύετε ότι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι μπορούν να συνδεθούν με την ιστορία σας;

Είναι μια ωραία σκέψη. Προς το παρόν, δεν έχω εκδότη για την τουρκική γλώσσα, αλλά ελπίζω ότι μπορεί να βρούμε έναν. Γράφοντας την ιστορία, έχω σκιαγραφήσει τόσο την ελληνοκυπριακή όσο και την τουρκοκυπριακή κοινότητα και πρόθεσή μου είναι να δώσω έμφαση στις ομοιότητες των χαρακτήρων παρά στις διαφορές τους. Είναι ένα μυθιστόρημα που επικεντρώνεται περισσότερο στους ανθρώπους παρά στην πολιτική, έτσι ελπίζω ότι οι αναγνώστες και από τις δύο πλευρές θα το βρουν ενδιαφέρον.

4. Μπορείτε να περιγράψετε τη συγγραφική σας διαδικασία; Τι πηγές χρησιμοποιήσατε για την έρευνά σας; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ιστορία για τον πόλεμο που σας συγκίνησε;

Πάντοτε διεξάγω έρευνα για δύο χρόνια πριν γράψω ένα βιβλίο— εν προκειμένω, διάβασα ιστορικά βιβλία, εφημερίδες της δεκαετίας του 1970, παρακολούθησα ταινίες, βρήκα φωτογραφίες, ταξίδεψα στην Κύπρο και μίλησα με ανθρώπους στο νησί, στην Ελλάδα και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό που με άγγιξε περισσότερο από τη σύγκρουση ήταν η ξαφνική φυγή από την Αμμόχωστο και η ιδέα ότι κανένας δεν φαντάστηκε ποτέ ότι αυτό το φευγιό θα διαρκούσε δεκαετίες. Ο κόσμος θεωρούσε ότι θα μπορούσε να επιστρέψει σε λίγες μέρες, μετά σε λίγες εβδομάδες, μετά μήνες και τώρα έχουν περάσει 40 χρόνια. Ξέρω ότι θα με στοίχειωνε αυτή η εμπειρία αν μου συνέβαινε— ιδιαίτερα η αίσθηση ότι τα υπάρχοντά μου βρίσκονται ακόμα μέσα στο σπίτι μου.

5. Τι σχεδιάζετε να γράψετε μετά την «Ανατολή»; Ποια τα μελλοντικά σας σχέδια;

Θα προωθήσω την «Ανατολή» τις επόμενες εβδομάδες. Το επόμενο μου συγγραφικό εγχείρημα θα είναι μία συλλογή διηγημάτων κάτι που με ενθουσιάζει.

6. Έχετε κάτι να πείτε στους Κύπριους αναγνώστες σας;

Είναι τεράστια ικανοποίηση για μένα να παρουσιάσω αυτό το μυθιστόρημα στην ίδια την Κύπρο, όπου ο κάθε άνθρωπος εδώ συνδέεται, με κάποιο τρόπο, με τα ιστορικά γεγονότα της δεκαετίας του 1970. Ακόμα και αν δεν είχαν γεννηθεί τότε, ξυπνούν κάθε μέρα και βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση, την οποία είναι αδύνατον να αγνοήσουν. Θα ήθελα να προσθέσω στις ευχές τους τη δική μου για το άνοιγμα των Βαρωσίων.

 Συνέντευξη στη Μαρία Τσαγγάρη