Τεστ αντοχής με Τρόικα

Υπ΄ατμόν κυριολεκτικά είναι η Κυβέρνηση στην Αθήνα, καθώς έχει μπροστά της ένα μικρό χρονικό διάστημα– μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου- για να προσπαθήσει να κλείσει μια σειρά από καυτά μέτωπα και πρωτίστως αυτό της κατάληξης των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα, αλλά και τον «περιορισμό» μιας σειράς βουλευτών της  συμπολίτευσης (από την Ν.Δ και από το ΠΑΣΟΚ) που έχουν ήδη αρχίσει να αντιδρούν στις πιέσεις της Τρόικας για προώθηση νέων επώδυνων μέτρων.

Η τελευταία συνεδρίαση του Eurogroup, με την «υπόδειξη» για την «Πιστωτική Γραμμή με Ενισχυμένες  Προϋποθέσεις»,  θεωρήθηκε από πολλούς ως ένα «ισχυρό μήνυμα» προς την Ελληνική Κυβέρνηση για τους σχεδιασμούς της για πλήρη έξοδο από τα Μνημόνια στο τέλος του χρόνου.  Στην  Αθήνα υπήρξε δυσφορία  καθώς  επιθυμούσε τουλάχιστον να «απαλλαχθεί» από τον στενό έλεγχο του Δ.Ν.Τ και να μην υπογράψει οποιαδήποτε Συμφωνία που θα παρέπεμπε σε Μνημόνιο, αφού το πολιτικό κόστος θα ήταν βαρύ και μάλιστα σε μια περίοδο με ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών , λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο κλοιός των πιέσεων εντάθηκε ακόμα περισσότερο, καθώς αποκαλύφθηκε (από ρεπορτάζ εφημερίδας) ότι η Τρόικα , αμέσως μετά το Eurogroup, έστειλε τελεσίγραφο στην Αθήνα με 19 επώδυνες δράσεις που η Κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει άμεσα  έτσι ώστε να κλείσει η αξιολόγηση μέχρι το τελευταίο Eurogroup της χρονιάς (8 Δεκεμβρίου).

Το κλίμα βάρυνε περισσότερο καθώς η ατζέντα με τα 19 προαπαιτούμενα που έθεσε η Τρόικα  θεωρείται πολύ «βαριά» και «εξαιρετικά επώδυνη» αφού περιέχει κάλυψη δημοσιονομικού κενού 2,6 δισ. ευρώ για το 2015, αλλαγές στο ασφαλιστικό, άρση των περιορισμών στους πλειστηριασμούς, αύξηση των ιδιωτικοποιήσεων, περιορισμό των επιδομάτων στη δημόσια διοίκηση, απόφαση για τις ομαδικές απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, μεταξύ άλλων. Η ολοκλήρωση των 19 αυτών δράσεων είναι η προϋπόθεση για να περάσει η Ελλάδα στην «επόμενη μέρα» και στην ενισχυμένη προληπτική γραμμή πίστωσης.
Ήδη στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των δύο συγκυβερνώντων κομμάτων (Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ), καταγράφονται αντιδράσεις και πολλοί βουλευτές ζητούν να τεθούν όρια στις διαπραγματεύσεις.

Οι κ.κ Σαμαράς και Βενιζέλος, φαίνεται να αντιλαμβάνονται τα «αγκάθια» που υπάρχουν, αλλά και τα μεγάλα ρίσκα που θα έχουν σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας με την Τρόικα.

Φαίνεται, με βάση τις πληροφορίες που υπάρχουν, πως οι κ.κ Σαμαράς και Βενιζέλος, ύστερα από συνεχείς συσκέψεις, επιλέγουν  να προχωρήσουν χωρίς μεγάλες τριβές και εντάσεις οι διαβουλεύσεις με την Τρόικα, ώστε να επέλθει συμφωνία για το πρόγραμμα της Προληπτικής Γραμμής Στήριξης και να ανοίξει στη συνέχεια μια νέα σελίδα για την χώρα.

Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα, τουλάχιστον μέχρι αυτή την ώρα, ότι η συμφωνία με τους δανειστές για την «επόμενη μέρα» της  Ελλάδας για την «μετά-μνημόνιο εποχή» θα έχει κλείσει και θα παρουσιαστεί ενώπιον του λαού και της Βουλής, πριν από την έναρξη των ψηφοφοριών για Πρόεδρο της Δημοκρατίας (τον Φεβρουάριο).

Πάντως, η Κυβέρνηση, διαμηνύει προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν πρόκειται να τεθούν στο τραπέζι θέματα, όπως το ασφαλιστικό (όρια και ύψος συντάξεων) και οι ομαδικές απολύσεις, ενώ δεν τίθεται ζήτημα οπισθοχώρησης στα δημοσιονομικά.
Μεγάλο άγχος  στην Ελληνική Κυβέρνηση προκαλεί και το γεγονός πως ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί το πλαίσιο λειτουργίας της ενισχυμένης πιστωτικής γραμμής υπό όρους (Enhanced Conditions Credit Line – ECCL) του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) που έδειξε το Eurogroup ως λύση για την επόμενη μέρα του ελληνικού προγράμματος.

Αυτό που πρωτίστως ενδιαφέρει την Αθήνα είναι ο ρόλος που θα έχει το Δ.Ν.Τ στο νέο  σχήμα. Η ελληνική πλευρά θα ήθελε το Δ.Ν.Τ να περιοριστεί σε ρόλο τεχνικού συμβούλου. Επιπλέον, επιδιώκει  να μην χρησιμοποιηθεί σε καμία περίπτωση ο όρος «Μνημόνιο Κατανόησης», αλλά να αντικατασταθεί έστω από τον όρο «Συμφωνία».

Οι σχεδιασμοί και οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης, υλοποιούνται εν μέρει, σε σχέση με τους αρχικούς σχεδιασμούς για πλήρη έξοδο από τον βραχνά των Μνημονίων. Με το νέο πλαίσιο που φαίνεται να δρομολογείται, η χώρα αποκτά ένα μηχανισμό που από την μία εξασφαλίζει χαμηλά επιτόκια και από την άλλη προσφέρει χρηματοδότηση, αν οι συνθήκες στις αγορές δεν είναι ευνοϊκές. Πάντως  μια «καθαρή» έξοδος από το Μνημόνιο, αν υλοποιηθεί «η Πιστωτική Γραμμή», εκτιμάται ότι θα χρειαστεί το λιγότερο ένα χρόνο.