Από τη διπλωματία των σεισμών στη διπλωματία του φυσικού αερίου

Πραγματικά, είναι η πρώτη φορά που Ελλάδα και Τουρκία έχουν τόσες πολλές και συχνές επαφές έπειτα από πολλά χρόνια. Η γλώσσα έχει αρχίσει ξαφνικά να μαλακώνει, χαμόγελα, χειραψίες, ζεστό κλίμα. Θυμίζει την εποχή των σεισμών που οι δύο χώρες είχαν έρθει πολύ κοντά αλλά αυτή τη φορά δεν είναι οι σεισμοί που τους φέρνουν κοντά αλλά κάτι πιο ουσιαστικό: Είναι το φυσικό αέριο και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Αυτή η νέα περίοδος ξεκίνησε όταν ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν επισκέφθηκε την Τουρκία. Από εκείνη την μέρα άρχισαν να αλλάζουν οι δηλώσεις. Ο Μπάιντεν ειδικά άφησε την εντύπωση πως αντί για τον ΙΣΙΛ ήρθε περισσότερο στην Τουρκία για το Κυπριακό και την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Από εκείνες τις μέρες άρχισε να στήνεται ένα σκηνικό που παρακολουθώντας το από την Τουρκία θαρρεί κανείς πως οι παίχτες άρχισαν να παίρνουν τις θέσεις τους για να δώσουν το τελικό σχήμα στο νέο αυτό σκηνικό. Κι όλα αυτά την ώρα που φαίνεται ότι στην Κύπρο δεν είναι κανείς έτοιμος για μια τέτοια εξέλιξη. Ούτε τα σκάνδαλα Βέργα, ούτε τα συμβόλαια Γιωρκατζη, ούτε η οικονομική κρίση, ούτε τα φιλετάκια, ούτε και οι μπριζόλες ενδιαφέρουν τους διεθνείς παίχτες. Γιατί τώρα υπάρχει φυσικό αέριο και η περιοχή πρέπει να μπει σε τάξη.

Ακόμη και η επίσκεψη του Ρώσου Προέδρου Βλαδιμήρ Πούτιν έδειξε πως είναι ακόμη και εκείνος μέρος του όλου σχεδίου. Η απόρριψη εν μία νυχτί του Νότιου Ρεύματος (South Stream) και η ανακοίνωση των νέων σχεδιασμών για έναν άλλο αγωγό οποίος θα ξεκινά από την Ρωσία, θα φτάνει στην Τουρκία και μετά στην Ελλάδα δεν είναι άσχετο με το πλάνο της περιοχής. Έβαλαν και την Ελλάδα στο παιχνίδι των φυσικών αερίων και τώρα απομένει να ξεκαθαρίσουν και τα σχέδια για την Ανατολική Μεσόγειο για να ολοκληρωθεί το πλάνο.
Τώρα η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ώρα να αντιληφθεί όλο αυτό το μεγάλο παιχνίδι που ξεκίνησε και να μην μείνει εκτός. Είναι ο μόνος τρόπος να διαπραγματευτεί και να διεκδικήσει τα μέγιστα, διαφορετικά ο σχεδιασμός θα δρομολογηθεί ερήμην της και υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθεί προ τετελεσμένων.

Και για να μπει σε αυτό το παιχνίδι η Κύπρος χρειάζεται να κάνει κινήσεις οι οποίες να οδηγούν κάπου. Για παράδειγμα, τώρα η πρόταση Τσαβούσογλου να επισκεφθούν μαζί με τον Βενιζέλο τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στην Κύπρο για να του ευχηθούν περαστικά, ίσως να είναι μια ευκαιρία που πρέπει να αξιοποιηθεί ώστε να ξεκινήσει απευθείας διαπραγμάτευση με την Τουρκία, το οποίο είναι και το ζητούμενο. Αυτός άλλωστε ήταν και ο στόχος της Ε/κ πλευράς από την αρχή. Να διαπραγματευτεί απευθείας με την Άγκυρα. Είναι άλλωστε και ο μόνος τρόπος η Κυπριακή Δημοκρατία να μπει απευθείας μέσα στο παιχνίδι και να πάρει την τύχη της στα χέρια της. Γιατί φαίνεται πως αυτό το παιχνίδι θα συνεχιστεί με ή χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία. Το σκηνικό που έχει στηθεί αυτή τη φορά δεν μοιάζει καθόλου με εκείνο του 2004 γιατί τότε δεν υπήρχε φυσικό αέριο. Τώρα υπάρχει φυσικό αέριο και τα οικονομικά συμφέροντα είναι τεράστια.

Ασφαλώς και δεν πρέπει να αγνοούμε ότι η πρόταση Τσαβούσογλου τελικά δεν είναι αυτό που αρχικά ανακοινώθηκε. Ενώ στον Βενιζέλο και αργότερα στην τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στην Νέα Υόρκη δεν είπε τίποτα για επίσκεψη και στον Τ/κ ηγέτη Ντερβίς Έρογλου ταυτόχρονα, λίγες ώρες αργότερα διευκρίνισε ότι εννοούσε να επισκεφθούν μαζί με τον Βενιζέλο και τους δύο. Την διευκρίνιση αυτή την έκαναν πηγές του τουρκικού ΥΠΕΞ τόσο σε δήλωσή τους στο τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ανατολού όσο και στο ΡΙΚ. Η διευκρίνιση αυτή ήταν αναμενόμενη καθώς η πάγια τουρκική θέση είναι να γίνονται συναντήσεις και με τις δύο πλευρές στην Κύπρο και να μην παραγκωνίζεται η Τ/κ πλευρά. Ο Τσαβούσογλου ως νέος στο Υπουργείο Εξωτερικών και ενθουσιώδης το αγνόησε κατά τις επαφές του με Βενιζέλο και Αναστασιάδη. Αναγκάστηκε όμως λίγες ώρες αργότερα να προβεί σε νέες διευκρινίσεις. Τι γίνεται τώρα; Μπορεί η επαναδιατυπωμένη πρόταση Τσαβούσογλου να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή από την Ε/κ πλευρά, όμως στην διπλωματία πάντοντε υπάρχουν και άλλες οδοί που επιτρέπουν την αναζήτηση λύσεων ακόμη και από εκεί που φαίνεται ότι δεν υπάρχουν. Η λύση σε αυτή την περίπτωση είναι να βρεθεί μια φόρμουλα η οποία τελικά να επιτρέψει στον Πρόεδρο Αναστασιάδη να διαπραγματευτεί απευθείας με την Τουρκία.