Οι οπαδοί της διχοτόμησης και η έξυπνη αντεπιχειρηματολογία

Στη Βρετανία—και όχι μόνο— λοιπόν, όσοι ασχολούνται με το ζήτημα έχουν εκτεθεί εδώ και μήνες σε ανησυχητικό βαθμό σε συστάσεις και θέσεις υπέρ της «λύσης δύο κρατών» στο νησί.

Την περασμένη άνοιξη ο οργανισμός International Crisis Group άνοιξε τον χορό με έκθεση που τασσόταν υπέρ της «αμοιβαία συμφωνημένης ανεξαρτησίας για τους Τουρκοκύπριους εντός της ΕΕ». Τέτοιες προτάσεις από κατά τ’ άλλα έγκυρους αναλυτές ενθαρρύνουν τους θιασώτες της μόνιμης διχοτόμησης.

Όχι βέβαια ότι οι ηγέτες της Τουρκίας και ο κ. Έρογλου ήθελαν ιδιαίτερη πρόσθετη ενθάρρυνση όταν έκαναν λόγο για λύση δύο κρατών. Μαζί με τις δικές τους τοποθετήσεις ήρθε και η άποψη του πρώην Υπουργού Εξωτερικών της Βρετανίας και γνωστού στενού φίλου της Άγκυρας Τζακ Στρο υπέρ της διχοτόμησης, με ύφος μάλιστα που έδειχνε έως και απορία γιατί μια τέτοια λύση δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα.

Είχαμε επίσης ακαδημαϊκούς που έχουν συνεισφέρει σε νέο βιβλίο για τις επιλογές λύσης στην Κύπρο να τάσσονται υπέρ ή έστω να μην τάσσονται κατά των δύο κρατών, ενώ το κερασάκι στην τούρτα ήταν το άρθρο του περιοδικού Economist, με την ιδιαίτερη δύναμη που έχει ο γραπτός λόγος ενός δημοφιλούς και έγκριτου εντύπου, που σχολίαζε ότι αν οι συνομιλίες δεν ευοδωθούν ίσως έρθει ή ώρα της διχοτόμησης.

Η απάντηση από τον Ύπατο Αρμοστή της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Ηνωμένο Βασίλειο Ευριπίδη Ευρυβιάδη στον Economist ήταν άμεση και σε γλώσσα αρκετά αυστηρή για διπλωμάτη. Πέρα από την αποδόμηση της «επιλογής» της διχοτόμησης στη συγκεκριμένη περίπτωση της Κύπρου, ο κ. Ευρυβιάδης χρησιμοποίησε έξυπνα και όρους που έχουν απήχηση τόσο στην ιστορική όσο και στην ηθική συλλογική συνείδηση του βρετανικού κοινού– χαρακτήρισε τη διχοτόμηση «αγαπημένο φετίχ των γραφειοκρατών της αποικιοκρατίας» και «ιδέα ηθικά και πολιτικά χρεοκοπημένη».

Ενδιαφέρον είχε και η προς την ίδια κατεύθυνση παρατήρηση του λόρδου Χάνεϊ, όπως διατυπώθηκε επίσης με επιστολή-απάντηση προς το αρχικό άρθρο του Economist. Ο πρώην Βρετανός ειδικός απεσταλμένος για την Κύπρο σχολίασε ότι ακόμα και αυτή η «λύση» των δύο κρατών προϋποθέτει συμφωνία των εμπλεκόμενων πλευρών επί των δύσκολων θεμάτων που και τώρα δυσκολεύουν την πρόοδο των συνομιλιών: εδαφικό, περιουσιακό, ασφάλεια. «Γιατί πρέπει λοιπόν οι δύο πλευρές να καταλήξουν σε οδυνηρούς συμβιβασμούς για μικρότερη ανταμοιβή;» ήταν το αφοπλιστικό ερώτημα του Ντέιβιντ Χάνεϊ.

Παρατηρήσεις σαν αυτές του Κύπριου διπλωμάτη και του Βρετανού βετεράνου πολιτικού κάνουν τους εξωτερικούς παρατηρητές να αναλογίζονται λίγο πιο προσεκτικά την κατάσταση και το τι σημαίνει η επανένωση για τους Κυπρίους, όποια γλώσσα κι αν μιλούν. Και κινήσεις σαν αυτή των πολιτών στη Λήδρας το Σαββατοκύριακο έχουν αντίκτυπο πολλαπλασιαστικό στον καθορισμό απόψεων και προσεγγίσεων στο Κυπριακό.