Τα μεγάλα στοιχήματα της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα

Κανείς δεν αποκλείει το ενδεχόμενο κατά περιπτώσεις και ανάλογα με τα νομοσχέδια ή τις άλλες πρωτοβουλίες που θα φέρνει η Κυβέρνηση στη Βουλή, αυτή η πλειοψηφία των 162 βουλευτών (149 ΣΥΡΙΖΑ και 13 ΑΝΕΛ) να διευρύνεται είτε με ψήφους από το Κ.Κ.Ε (που ναι μεν δεν στηρίζει την Κυβέρνηση, ωστόσο έχει διαμηνύσει ότι θα στηρίξει νομοσχέδια με φιλολαϊκό χαρακτήρα), είτε από το «ΠΟΤΑΜΙ» (που αναμένει την ανάγνωση των Προγραμματικών Δηλώσεων και διαμηνύει ότι θα πράττει κατά περίπτωση), είτε ακόμα και από το ΠΑΣΟΚ που είναι σε τροχιά συνεδρίου με ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμα και για αλλαγή ηγεσίας.

Βέβαια τόσο η συνοχή της συμμαχικής κυβέρνησης, που ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας χαρακτηρίζει ως «Κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας», όσο και τα ενδεχόμενα ανεύρεσης πρόσθετων ψήφων από άλλα κόμματα μέσα στη Βουλή, είναι ευθέως συνδεδεμένα με το περιεχόμενο των νομοσχέδιων και κυρίως με τις διαβουλεύσεις με τους δανειστές και τους Ευρωπαίους εταίρους. Ενδεχομένως πολύ δύσκολα δεν θα ψήφιζε το Κ.Κ.Ε ένα νομοσχέδιο για την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα προ κρίσης επίπεδα (751), πολύ εύκολα όμως θα ασκούσε δριμύτατη κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ στον παραμικρό συμβιβασμό με την Τρόικα. Πολύ δύσκολα το ΠΑΣΟΚ ή το «ΠΟΤΑΜΙ» θα ψήφιζαν ένα νομοσχέδιο για το πάγωμα της ιδιωτικοποίησης τμήματος της Δ.Ε.Η, δεν θα απέφευγαν όμως να στηρίξουν ένα νομοσχέδιο για μεγαλύτερες ευκαιρίες αποπληρωμής χρεών προς το Δημόσιο.

Μεγάλο ερώτημα παραμένει πώς ακριβώς θα κινηθεί η Ν.Δ. Αν δηλαδή η παρούσα ηγεσία της επιμείνει στην ακραία κριτική και την οξύτατη πόλωση που είχε επιλέξει στην προεκλογική περίοδο (και για την οποία η ηγεσία δέχεται κριτική από πολλά στελέχη) ή αν θα επιλέξει μια πιο ευέλικτη στάση. Βέβαια θα χρειαστεί μια μικρή αναμονή προκειμένου και η ΝΔ να μπορέσει να αποτιμήσει τα αίτια της εκλογικής της ήττας, να αποφασίσει αν θα πάει σε έκτακτο συνέδριο και αν πάει ποια ακριβώς θέματα θα τεθούν σε αυτό το συνέδριο.

Αν αυτά είναι κατ’αρχήν τα πρώτα χαρακτηριστικά του ριζικά αναμορφωμένου πολιτικού σκηνικού, ωστόσο η κοινωνία έχει τα μεγάλα και σημαντικά δικά της προβλήματα, όπως η τεράστια ανεργία, η φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια που βιώνουν χιλιάδες οικογένειες, το σύστημα Δημόσιας Υγείας που κλυδωνίζεται από την έλλειψη πόρων, το καταρρέον ασφαλιστικό σύστημα κ.α.
Η διαχείριση αυτής της καυτής πραγματικότητας είναι πιθανά ένα βασικό πεδίο που θα κριθεί η νέα Κυβέρνηση, καθώς οι απλοί πολίτες μπορεί να μην περιμένουν «θαύματα», απαιτούν όμως να γίνουν έστω και τα ελάχιστα δυνατά, ώστε να πάρουν μια μικρή ανάσα.

Η διαπραγμάτευση με τους δανειστές για το θέμα του χρέους (το οποίο προτάσσει αυτή την στιγμή η Κυβέρνηση) και για την δανειακή σύμβαση, είναι το άλλο βασικό πεδίο που θα κριθεί η Κυβέρνηση, η συνοχή της, η αντοχή της και εντέλει αν θα συνεχίσει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της κοινωνίας και της κοινής γνώμης.Η Αθήνα διαμηνύει ότι δεν πάει για σύγκρουση με τους Ευρωπαίους και τους δανειστές, αλλά παράλληλα διαμηνύει ότι δεν πρόκειται να συνεχίσει την καταστροφική πολιτική της λιτότητας.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλία του στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου έθεσε τις 4 άμεσες προτεραιότητες της Κυβέρνησης:

- Αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης (αποκατάσταση ηλεκτροδότησης σε φτωχές οικογένειες, περίθαλψη, πρόνοια κ.α.)
- Στήριξη της οικονομίας (με έμφαση στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που καταρρέουν)
- Διαπραγμάτευση με εταίρους για δίκαιη και βιώσιμη λύση στο χρέος και αντιμετώπιση της ύφεσης
- Σύγκρουση με το κατεστημένο δεκαετιών σε όλα τα επίπεδα.

Ουσιαστικά η διαπραγμάτευση με τους δανειστές βρίσκεται για την ώρα σε προκαταρκτικό επίπεδο με τις πρώτες επαφές του Έλληνα πρωθυπουργού με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αμέσως μετά με τον πρόεδρο του Eurogroup που σπεύδουν στην Αθήνα. Οι επαφές αυτές θα κλιμακωθούν το αμέσως επόμενο διάστημα με συναντήσεις με Ευρωπαίους ηγέτες κ.α., ώστε να δημιουργηθεί μια πρώτη ατζέντα.

Σε αυτό το πολύ μικρό χρονικό διάστημα που απομένει στην ελληνική κυβέρνηση μέχρι να μπει στις κρίσιμες διαβουλεύσεις και να καταλήξει, αν καταλήξει, σε κάποια συμφωνία με τους δανειστές, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί μια ακόμα κίνηση στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό με στόχο να ενισχύσει την συναίνεση με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και να πάει όσο μπορεί πιο ενισχυμένος πολιτικά στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.

Πρόκειται για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας (λόγω αδυναμίας εκλογής του διαλύθηκε η προηγούμενη Βουλή και η χώρα οδηγήθηκε στην εκλογική αναμέτρηση της 25ης Ιανουαρίου). Ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε πως θέλει ένα πρόσωπο που θα μπορεί να συγκεντρώσει την μέγιστη δυνατή συναίνεση. Στις σκέψεις του ήταν να προτείνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον τ.πρωθυπουργό και τ.πρόεδρο της Ν.Δ Κώστα Καραμανλή, αλλά και τον νυν Επίτροπο και Αντιπρόεδρο της Ν.Δ Δημήτρη Αβραμόπουλο. Στις εναλλακτικές του λύσεις ήταν και σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς. Φαίνεται πλέον ότι προκειμένου να υπάρξει ευρεία συναίνεση και έκφραση ενότητας, ο κ. Τσίπρας θα προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Δημήτρη Αβραμόπουλο… εκτός αν ο Κώστας Καραμανλής, τον οποίο επίσης εκτιμά ο νέος πρωθυπουργός αναθεωρήσει την άποψη που έχει εδώ και χρόνια ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να έχει πρόσθετες αρμοδιότητες ή και να εκλέγεται κατ΄ευθείαν από το λαό… Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να γίνει τώρα γιατί και στη μια και στην άλλη περίπτωση χρειάζεται Αναθεώρηση του Συντάγματος η οποία δεν μπορεί να ξεκινήσει από την παρούσα Βουλή .