Ελλάδα: Πριν και μετά την κάλπη…

Η επιδείνωση της κατάστασης από τις σκληρές αντιαναπτυξιακές πολιτικές λιτότητας που επέβαλαν οι δανειστές οδήγησε στο να χαθεί κάτι παραπάνω από το 1/4 του Α.Ε.Π, στο να εκτιναχθεί η ανεργία στο 26-27%, η μεσαία τάξη να αποδομηθεί και να πληγεί καίρια η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας που είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Χωρίς πολλά λόγια η έγκυρη γαλλική εφημερίδα “Le Μonde” (6/1/2015) περιγράφει τα ακόμα μεγαλύτερα αγκάθια που έχει μπροστά της η Ελλάδα παρά τις αιματηρές θυσίες που έχει κάνει ο ελληνικός λαός. «Όσο για την Αθήνα, μεταξύ 2015 και 2047 πρέπει να αποπληρώνει από 4 δις μέχρι 18 δις ευρώ το χρόνο στους πιστωτές της, πέρα από την αποπληρωμή των τόκων, ποσά που θα απορροφήσουν όλο το πρωτογενές πλεόνασμα της χώρας κάτι που δεν θα επιτρέψει να γίνουν επενδύσεις για το μέλλον της χώρας». Ουσιαστικά η “Le Monde” καταγράφει αυτό που όλοι καταλαβαίνουν και λένε στις προσεγγίσεις και αναλύσεις τους, αλλά για την ώρα τουλάχιστον, δεν έχει γίνει συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο, δεν έχει μορφοποιηθεί σε εθνικό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας, που θα συγκεντρώσει μια κατ’ αρχήν συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας και θα τεθεί με αξιώσεις στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.

Η εκλογική αναμέτρηση της 25ης Ιανουαρίου είναι κρίσιμη γιατί δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια ανοχής και αντοχής της κοινωνίας για νέα μέτρα λιτότητας, αλλά και γιατί θα κριθεί ποια θα είναι τα περιθώρια διαπραγμάτευσης με τους δανειστές που θα έχει η Κυβέρνηση που θα σχηματιστεί από την λαϊκή εντολή.

Πάντως όσο αφορά αυτό καθ’ αυτό το πολιτικό παιχνίδι και το προεκλογικό σκηνικό στην Ελλάδα, φαίνεται να κινείται— τουλάχιστον για την ώρα— σε υψηλούς τόνους και ακραία πόλωση, με αποτέλεσμα οι «προεκλογικές ιαχές» να σκεπάζουν μια ουσιαστική προγραμματική αντιπαράθεση πάνω στα μεγάλα και κρίσιμα θέματα της οικονομίας, της διαχείρισης του χρέους, των διαπραγματεύσεων κ.α.

Η Ν.Δ δίνει βάρος σε μια σειρά από διλήμματα για την επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας, ενώ φροντίζει να αξιοποιεί επικοινωνιακά τις διάφορες απόψεις για σημαντικά ζητήματα που εκφράζουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε δημόσιες τοποθετήσεις τους. Επιμένει δε, ότι μπορεί με ασφάλεια να οδηγήσει την χώρα στην έξοδο από τα μνημόνια, χωρίς να διακινδυνεύσει την παραμονή της χώρας στη ζώνη του Ευρώ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον αέρα της νίκης του στις Ευρωεκλογές, θέτει με έμφαση το θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης με σημαντική απομείωση του χρέους το οποίο θεωρεί μη βιώσιμο. Παράλληλα προβάλλει και προωθεί το Πρόγραμμα για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας το Φθινόπωρο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Το ΠΑΣΟΚ- Δημοκρατική Παράταξη του οποίου ηγείται ο Ευάγγελος Βενιζέλος, δίνει μια δύσκολη μάχη για να διατηρήσει μια αξιοπρεπή κοινοβουλευτική παρουσία στην επόμενη Βουλή, φιλοδοξώντας ταυτόχρονα να είναι ρυθμιστής των εξελίξεων ακόμα και στον σχηματισμό κυβέρνησης αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία.

Το νεοϊδρυθέν Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γιώργου Παπανδρέου θέτει ως στόχο όχι μόνο να εισέλθει στη νέα Βουλή και να πάρει έστω και μία ψήφο παραπάνω από το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, αλλά και να είναι τρίτο κόμμα ώστε να έχει δυνατότητα να λάβει διερευνητική εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία.

Το Κ.Κ.Ε δίνει την μάχη να είναι αυτό το τρίτο κόμμα και να αποτελεί πάντα ένα «φερέγγυο» αριστερό πόλο και απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ.

Το «ΠΟΤΑΜΙ» του Σταύρου Θεοδωράκη, που κέρδισε τις εντυπώσεις στις ευρωεκλογές αφού αν και πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα εξέλεξε δύο Ευρωβουλευτές, δίνει μάχη για να σταθεροποιηθεί στο χώρο μεταξύ Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ, να εκπροσωπηθεί κοινοβουλευτικά και να βρεθεί έστω και μία ψήφο μπροστά από τα δύο ανταγωνιστικά του κόμματα το ΠΑΣΟΚ– Δημοκρατική Παράταξη και το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

Βέβαια πέραν των μεγάλων θεμάτων που άπτονται της οικονομίας και των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα, μένουν για την ώρα ανοιχτά δύο σημαντικά πολιτικά ζητήματα, που ενδεχομένως θα αρχίσουν να ξεκαθαρίζουν το τελευταίο δεκαήμερο της προεκλογικής περιόδου: αν το πρώτο κόμμα θα έχει αυτοδυναμία και αν δεν έχει ποια θα είναι τα κόμματα που θα συνεργαστούν για την δημιουργία Κυβέρνησης, η οποία σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα πρέπει να βρει μια συμφωνία με την Τρόικα.