Η ευκαιρία των εκλογών για τους Κύπριους της Βρετανίας

Μια άλλη μάχη, ωστόσο, εξίσου ουσιαστική, διεξάγεται μακριά από φώτα και μικρόφωνα. Είναι αυτή που αφορά τις οργανώσεις των κομμάτων στο έδαφος, στην εκστρατεία πόρτα-πόρτα. Είναι η ευκαιρία των πολιτικών να δείξουν πόσο ενδιαφέρονται για τους πολίτες και για τους πολίτες ενδεχομένως να δείξουν πόσο ενδιαφέρονται για τους πολιτικούς τους.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια των μελών της οργανωμένης κυπριακής παροικίας να δηλώσει «παρών» στις πολιτικές εξελίξεις στην ανάδοχη πατρίδα. Όσο ο καιρός περνά τόσο πιο έντονες γίνονται οι παροτρύνσεις από ηγετικά στελέχη της παροικίας προς τους Κυπρίους της Βρετανίας να δείξουν ότι στηρίζουν ενεργά τους υποψηφίους βουλευτές της περιφέρειάς τους, οι οποίοι έχουν να επιδείξουν έργο στην προώθηση κυπριακών θέσεων και επιδιώξεων.

Οι Κύπριοι της Βρετανίας καλούνται να βγουν στους δρόμους συνοδεύοντας τους υποψηφίους και να χτυπήσουν πόρτες, να μοιράσουν φυλλάδια, να επιχειρηματολογήσουν και να πείσουν τους υπόλοιπους Κυπρίους και όχι μόνο να πάνε στην κάλπη και να ρίξουν την ψήφο τους (ή έστω να την ταχυδρομήσουν).

Σε ορισμένους μπορεί η προτροπή αυτή να ακούγεται παλαιομοδίτικη, αλλά στη Βρετανία της παράδοσης η περιοδεία των βουλευτών στην περιφέρειά τους, η συζήτηση με τους ψηφοφόρους, η στήριξη από τους ενεργούς πολίτες είναι πολύτιμη και εκτιμάται ιδιαίτερα.

Είναι όντως ευκαιρία για τους Κυπρίους να δείξουν πόσο αναγνωρίζουν τις προσπάθειες ορισμένων βουλευτών – όχι πάντα επαρκείς ή καρποφόρες, αλλά εν πάση περιπτώσει συνιστούν προσπάθειες.

Και σίγουρα η εμπειρία των τελευταίων δημοτικών εκλογών, όπου αναλογικά ελάχιστοι Ελληνοκύπριοι έκαναν τον κόπο να ψηφίσουν ή να συμμετάσχουν, με αποτέλεσμα να μειωθεί η εκπροσώπηση στα τοπικά συμβούλια, θα έπρεπε να ωθήσει περισσότερους στο να εμπλακούν ενεργά στον πολιτικό βίο της Βρετανίας.

Το κάλεσμα σε αυτό αποσκοπεί, στο να γίνει η οργανωμένη κυπριακή παροικία μία ακόμα περισσότερο υπολογίσιμη δύναμη και ομάδα πίεσης. Σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η εγγραφή όσων το δυνατόν περισσότερων νέων Κυπρίων στα μεγάλα βρετανικά κόμματα και η ανάδειξη τουλάχιστον ενός κυπριακής καταγωγής βουλευτή στη Βουλή των Κοινοτήτων, ενός βουλευτή με οργανικούς δεσμούς με την ομογένεια και την πατρίδα, που στο πλαίσιο των βουλευτικών του καθηκόντων θα επιδεικνύει την απαιτούμενη ευαισθησία για ένα ζήτημα όπως αυτό του Κυπριακού που βρίσκεται κοντά στην καρδιά του.

Το πλήρωμα του χρόνου για κάτι τέτοιο έχει φτάσει σε μια χρονική συγκυρία όπου οι γεωπολιτικές και οικονομικές τεκτονικές πλάκες στην Ευρώπη κινούνται με ρυθμούς που ζαλίζουν, με την Κύπρο στο επίκεντρο πολλών εκ των γεωστρατηγικών γρίφων που τίθενται προς λύση - κάθε φωνή στα κέντρα λήψης αποφάσεων είναι ζωτικής σημασίας. Στις φετινές εκλογές υποψήφιοι κυπριακής καταγωγής υπάρχουν, όπως και πολλοί Άγγλοι και Σκωτσέζοι βουλευτές που δηλώνουν και είναι, εδώ και χρόνια, φίλοι της Κύπρου.

Το αν οι προσπάθειες για κινητοποίηση σε όλα τα επίπεδα πολιτικής, από τον δρόμο έως τα βουλευτικά έδρανα, θα τελεσφορήσουν, θα το ξέρουμε σε κάτι λιγότερο από τρεις μήνες. Είναι μια ευκαιρία που θα είναι κρίμα να πάει χαμένη.