Κρίσιμη συνάντηση Τσίπρα- Γιούνκερ

Τις τελευταίες ώρες η ελληνική πλευρά επιδεικνύει κάποια ευελιξία σε σχέση με τις προεκλογικές της θέσεις με την ανάδειξη εργαλείων που θα διευκολύνουν, αν συνοδευτούν από ανάπτυξη και μεταρρυθμίσεις, την εξυπηρέτηση του χρέους, που τελικά είναι το μεγάλο ζητούμενο.

Στην κοινοτική πρωτεύουσα δεν είναι κατ' αρχήν αρνητικοί στην «έξυπνη αναδιάρθρωση» για τα δάνεια από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα δάνεια από την ΕΚΤ χωρίς ονομαστικό κούρεμα της αξίας τους αλλά μέσω «μενού ανταλλαγών χρέους» για την ελάφρυνση του βάρους, συμπεριλαμβανομένων δύο νέων τύπων ομολόγων.

Ο πρώτος τύπος, που συνδέεται με την ονομαστική οικονομική ανάπτυξη, θα αντικαταστήσει τα ευρωπαϊκά δάνεια διάσωσης και ο δεύτερος, με «ομόλογα χωρίς λήξη», θα αντικαταστήσει τα ελληνικά ομόλογα που έχει στην κατοχή της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Οι ελιγμοί αυτοί είναι απαραίτητοι, καθώς οι εταίροι εμφανίζονται αμετακίνητοι στο ενδεχόμενο κουρέματος του ελληνικού χρέους επιμένοντας ότι η συζήτηση για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του θα γίνει αφού αποσαφηνιστεί η εκκρεμότητα με την αξιολόγηση. 

Για τις Βρυξέλλες η έως τώρα εμμονή στο κούρεμα του χρέους έστελνε και αρνητικό μήνυμα στο εξωτερικό, προκαλώντας αναδίπλωση των επενδυτών, οι οποίοι τους τελευταίους μήνες είχαν δραστηριοποιηθεί στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ή την παραχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων. Ενδεικτική είναι η αναφορά κοινοτικού αξιωματούχου, ο οποίος υπογράμμιζε ότι «το 1,8% του κοινοτικού ΑΕΠ δεν μπορεί να διαγράψει το 98,2% που του δάνεισε» . 

Οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν δανείσει μέχρι σήμερα στην Ελλάδα 194,7 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 52,9 δισ. ευρώ δόθηκαν στο πλαίσιο της πρώτης διάσωσης του Μαΐου του 2010 μέσω διμερών δανείων, ενώ τα υπόλοιπα 141,8 δισ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στη δεύτερη διάσωση του 2012.Τα περισσότερα χρήματα τα έδωσαν οι Γερμανοί (56 δισ. ευρώ), αλλά και οι άλλες μεγάλες χώρες, όπως η Γαλλία (42), η Ιταλία (37) και η Ισπανία (24). Ωστόσο, και οι μικρότερες χώρες έχουν δανείσει στην Ελλάδα με πολύ μεγάλα ποσά για τις δυνατότητές τους, ενώ ορισμένες από αυτές, όπως η Πορτογαλία, η Σλοβενία και η Σλοβακία είναι φτωχότερες από την Ελλάδα.

Στην κοινοτική πρωτεύουσα τονίζουν ότι ακόμη και αν υπήρχε πολιτική βούληση για ονομαστική διαγραφή χρέους, η ευρωπαϊκή κυβέρνηση που θα το αποδέχονταν θα κινδύνευε ακόμη και με πτώση. Και αυτό γιατί σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι έχουν επωμισθεί τις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης, σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένοι να επιβαρυνθούν με το ελληνικό χρέος.