Toυ δρος. Νίκου Παναγιωτίδη, Δημοσιογράφου- Διεθνολόγου
Η απροσδόκητη εκλογική νίκη του Βενιαμήν Νετανιάχου στις βουλευτικές εκλογές της 17ης Μαρτίου και η εντολή που έχει λάβει για το σχηματισμό κυβέρνησης δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για ειρήνευση στην πολύπαθη Μέση Ανατολή. Ο ηγέτης του δεξιού κόμματος Λικούντ δεν πιστεύει στην ειρήνη. Το ομολόγησε άλλωστε σε προεκλογικές του τοποθετήσεις όταν τάχθηκε εναντίον της λύσης των δυο κρατών, η οποία αποτελεί και το συμφωνημένο πλαίσιο εντός του οποίου διεξάγεται εδώ και τρεις δεκαετίες η διαπραγμάτευση μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων.
Δεν είναι λίγοι εντός και εκτός Ισραήλ που βλέπουν με καχυποψία τις προθέσεις Νετανιάχου, αφού θεωρείται ο πολιτικός o οποίος έθαψε τη συμφωνία του Όσλο. Μια συμφωνία ορόσημο, που συνομολογήθηκε μεταξύ Γιάσερ Αραφάτ και Γιτζάκ Ραμπίν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Όταν εξελέγη για πρώτη φορά πρωθυπουργός του Εβραϊκού Κράτους το 1996, είχε ταχθεί αναφανδόν εναντίον της σταδιακής αυτονόμησης των κατεχομένων και της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.
Επικράτησε του τότε ηγέτη των Εργατικών Σιμόν Πέρες προτάσσοντοντας ως σύνθημα την “επιβράδυνση” της ειρηνευτικής διαδικασίας. Μόλις εξελέγη πρωθυπουργός όλοι κατάλαβαν τι ακριβώς εννοούσε. Ως οπαδός του «Αναθεωρητικού Σιωνισμού», επιτάχυνε την οικοδόμηση χιλιάδων οικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη δημιουργώντας ακόμη περισσότερη καχυποψία στους Παλαιστίνιους και έντονη μνησικακία στους μαχητές της Χαμάς που ήταν έτοιμοι να σκορπίσουν το θάνατο με τις επιθεσεις αυτοκτονίας.
Οι πολιτικές Νετανιάχου από τη μια και οι επιθέσεις αυτοκτονίας από την άλλη τοποθέτησαν το Παλαιστινιακό πρόβλημα στο φαύλο κύκλο της βίαιης δράσης - αντίδρασης με αποτέλεσμα τις συνεπακόλουθες κατηγορίες εκατέρωθεν για το ποιός ευθύνεται για την αποτυχία της ειρηνευτικής διαδικασίας.
Ο Βενιαμήν Νετανιάχου, ο οποίος κατά τα φαινόμενα θα γίνει ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ, επικράτησε στις εκλογές με παρόμοια αντιπαραγωγικά συνθήματα, απότοκο της δικής του απροθυμίας να εργαστεί σκληρά για τη λύση των δυο κρατών, αλλά και σε μια προσπάθεια να εξευμενίσει τα ακροδεξιά και υπερορθόδοξα κόμματα τα οποία με τη σειρά τους θα τον υποστηρίξουν στον σχηματισμό κυβέρνησης.
Η συνεχιζόμενη απόγνωση, όμως, στον παλαιστινιακό πληθυσμό και η κορύφωση της έντασης τους τελευταίους μήνες μεταξύ των δυο πλευρών δεν αποτελούν προμήνυμα ευοίωνων εξελίξεων και ουδείς μπορεί να απορρίψει το ενδεχόμενο μιας τρίτης Ιντιφάντας, η οποία θα βαθύνει ακόμη περισσσότερη την στρατηγική αστάθεια στη Μέση Ανατολή.
Μια άλλη παράμετρος στην όλη υπόθεση είναι η επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ λόγω των διαφωνιών των δυο πλευρών για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Τέλος του τρέχοντος μηνός λήγει η διορία για την επίτευξη συμφωνίας για το μεγάλο αυτό περιφερειακό ζήτημα. Το συγκεκριμένο όμως θέμα θα αποτελέσει αντικείμενο ανάλυσης σε επόμενο άρθρο μας.
Τελευταία Ενημέρωση: 07 Φεβρουαρίου 2021 - 08:48
https://news.rik.cy/el/article/2015/3/30/o-ompama-o-netaniakhou-kai-to-palaistiniako-kratos-2770276/