Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα στο Κουρδικό

Η έκκληση Οτσαλάν έγινε στις 28 Φεβρουαρίου με καθυστέρηση 15 ημερών καθώς υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ του Κούρδου ηγέτη και της ηγεσίας του PKK στο όρος Καντίλ. Τελικά έπειτα από μια διπλωματία πήγαινε - έλα του φιλοκουρδικού κόμματος  HDP, το Καντίλ υποχώρησε και πέρασε πάλι αυτό που ήθελε ο Οτσαλάν. Τώρα αυτό που αναμένεται να γίνει είναι η πραγματοποίηση ενός έκτακτου συνεδρίου μέσα στην Άνοιξη στο οποίο οι Κούρδοι θα αποφασίσουν επισήμως την εγκατάλειψη του ένοπλου αγώνα.

Για την Άγκυρα αν τελικά όλα προχωρήσουν όπως προγραμματίστηκαν θα είναι μια τεράστια επιτυχία καθώς η βία του PKK είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης της τουρκικής κοινωνίας. Το PKK είναι ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος στην Τουρκία και καμιά τουρκική κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να δώσει λύση. Μάλιστα η Άγκυρα αυτό που χρειάζεται τώρα περισσότερο είναι να επικεντρωθεί στα προβλήματα της περιοχής καθώς υπάρχει πλέον και η απειλή της Συρίας για την Τουρκία αλλά και η απειλή των τζιχαντιστών.

Ωστόσο, παρά τις πανηγυρικές δηλώσεις που έγιναν έπειτα από την έκκληση Οτσαλάν υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία για το αν τελικά θα υπάρξει αίσιο τέλος και θα επικρατήσει ειρήνη. «Θα δούμε την εφαρμογή», είπε ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν στις δηλώσεις, του δίνοντας το μήνυμα ότι υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μέχρι να υπάρξει απτό αποτέλεσμα.

Υπάρχουν μάλιστα κι εκείνοι που δεν πιστεύουν ότι μπορεί τόσο εύκολα το PKK να αφήσει τα όπλα έπειτα από έναν ένοπλο αγώνα 33 χρόνων. Αλλά ακόμη και να επιτευχθεί τελικά κάτι τέτοιο τα δύσκολα θα ξεκινήσουν από εδώ και μπρος αφού θα πρέπει να βρεθεί ένα σχέδιο λύσης το οποίο να αποδέχονται και οι δύο πλευρές. Μπορεί να εκδόθηκαν τα βασικά κεφάλαια τα οποία θα αποτελέσουν την σπονδυλική στήλη της μεγάλης ειρήνης (δέκα άρθρα τα οποία ανακοίνωσε ο Αμπτουλάχ Οτσαλάν μέσω του βουλευτή του HDP Σουρέγια Οντέρ), ωστόσο το πραγματικά δύσκολο κομμάτι είναι αυτά τα άρθρα να μετατραπούν σε μια συμφωνία μεταξύ της Άγκυρας και των Κούρδων. Ποιο θα είναι το καθεστώς που θα υπάρχει; Θα υπάρξει ένα σύστημα πολιτειών ή θα δοθούν αυξημένες τοπικές αρμοδιότητες; Τι θα γίνει με την ταυτότητα των Κούρδων; Ο Ταγίπ Ερντογάν θέλει μεν τροποποίηση του Συντάγματος και μετατροπή σε προεδρικό σύστημα αλλά θα τα βρουν με τους Κούρδους στην αλλαγή του Συντάγματος;

Ασφαλώς αυτό που φαίνεται να επιτυγχάνεται αυτή την στιγμή, η εγκατάλειψη του ένοπλου αγώνα, δεν πρέπει να υποτιμάται, αν και προβλέπεται ότι θα υπάρξουν σκαμπανεβάσματα κατά την διάρκεια της διαδικασίας επίλυσης του Κουρδικού. Διαφωνίες και κόντρες θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Αυτές άλλωστε συνεχίζονται ακόμη και τώρα μεταξύ της Άγκυρας και του HDP. Όμως αυτό που λένε οι πολιτικοί αναλυτές είναι πως οι κόντρες και οι αντιπαραθέσεις κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας επίλυσης είναι φυσιολογικές καθώς αποτελούν μέρος του παζαριού που γίνεται μεταξύ των εκάστοτε δύο πλευρών.

Προς το παρόν όμως ξεκίνησε μια συζήτηση για το ποιοί θα έχουν οφέλη από αυτή την εξέλιξη στις γενικές εκλογές της 7ης Ιουνίου. Κάποιοι εκτιμούν ότι, τώρα με αυτή την απόφαση, το HDP ανοίγει τα φτερά του και θα καταφέρει να περάσει για πρώτη φορά το εκλογικό όριο του 10% μπαίνοντας στην βουλή ως κόμμα και όχι ως ανεξάρτητοι βουλευτές οι οποίοι θα δημιουργήσουν στην συνέχεια κοινοβουλευτική ομάδα. Εκτιμάται ότι το 18% του πληθυσμού της Τουρκίας είναι Κούρδοι αλλά μόνο οι μισοί ψηφίζουν το φιλοκουρδικό κόμμα. Ένα μεγάλο ποσοστό ψηφίζει το κυβερνών κόμμα AKP. Από την άλλη όμως, εκ του κυβερνώντος χώρου, θεωρούν ότι το αποτέλεσμα αυτό είναι δική τους επιτυχία έπειτα από μεγάλο παζάρι με τους Κούρδους.