Tεστ Διαχείρισης

Η πολιτική «διαχειριστική ικανότητα», έγκειται στο να μπορέσει η Κυβέρνηση να συνεχίσει με την ίδια σύνθεση (δηλαδή την συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ) για σημαντικό χρονικό διάστημα καθώς ήδη κυκλοφορούν σενάρια (εντός και εκτός Ελλάδας) ότι «θα ήταν πιο ρεαλιστικό να σχηματίζονταν μια οικουμενική κυβέρνηση» ή αν «παρτενέρ» του ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση ήταν και κάποια από τα Κόμματα της σημερινής Αντιπολίτευσης.

Κοινωνικά και οικονομικά η διαχειριστική ικανότητα της Κυβέρνησης έγκειται στο να δώσει μερικές μικρές ανάσες στην κοινωνία που έχει υποφέρει από την μακρόχρονη ύφεση και την λιτότητα, αλλά και να «κινήσει κάποια» από τα γρανάζια της καθηλωμένης οικονομίας. 

Αυτό που αναζητείται επίμονα το τελευταίο διάστημα κάτω από τις πιέσεις που ασκούν οι δανειστές είναι μια σταθεροποίηση της οικονομίας και δημιουργία κλίματος ηρεμίας. Μια τέτοια ισορροπία θα βοηθούσε και την οικονομία, έστω και με προβλήματα, να μπει σε μια φάση σταθεροποίησης και στην Κυβέρνηση να «ηρεμήσει» και να μπορέσει να στηρίξει σε πρώτη φάση τα θύματα της κρίσης.

Η «ελεγχόμενη» οικονομική ασφυξία που προωθούν οι δανειστές για να καταστήσουν πιο ευάλωτη την Κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις έχει τεράστιες επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία η οποία περνάει μια νέα δύσκολη δοκιμασία. Στην αγορά επικρατεί καθεστώς άτυπης στάσης πληρωμών λόγω έλλειψης ρευστότητας. Είναι χαρακτηριστικό ότι μια μικρή μόνο μειοψηφία είναι οι δανειολήπτες που πληρώνουν στις τράπεζες και προφανώς ανάλογα μικρός είναι ο αριθμός των ανθρώπων που πληρώνουν τους φόρους τους στο Δημόσιο. Και δίπλα σ’ αυτά το καυτό πρόβλημα της «στάσης πληρωμών» στον ιδιωτικό τομέα καθώς συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός των επιχειρήσεων που δεν πληρώνουν, και στην καλύτερη περίπτωση καθυστερούν τη μισθοδοσία του προσωπικού.

Το «μαρτύριο της δόσης» ή η «ρευστότητα με το σταγονόμετρο» που επιβάλλουν οι δανειστές δεν επιτρέπουν στην οικονομία να λειτουργήσει ομαλά. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο το τελευταίο διάστημα έχει ξαναρχίσει το θρίλερ για το αν αυτή ή την επόμενη Παρασκευή, θα πληρωθούν οι οφειλές για το χρέος.

Η ανάγκη επενδύσεων για να αναθερμανθεί και να επαναλειτουργήσει η οικονομία, αλλά και για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας καθίσταται επιτακτική. Ωστόσο αυτό για την ώρα παραμένει απλά μεγάλο ζητούμενο. Για να ξεκινήσει ένα κύμα επενδύσεων, χρειάζεται πρωτίστως να ενεργοποιηθεί το Κράτος , να προωθήσει εκείνο πρώτα ένα πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων και να συμπαρασύρει και ιδιώτες. Μόνο που τα δημόσια ταμεία είναι άδεια καθώς ότι χρήμα μαζεύεται πάει στους δανειστές. Παράλληλα και ενώ από το 2010 όλοι μιλάνε για την ανάγκη δημιουργίας ενός σταθερού επενδυτικού περιβάλλοντος, με σύγχρονο και σταθερό φορολογικό σύστημα, με αναδιοργάνωση και ορθή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, με τόνωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, τίποτα από αυτά δεν έχει ουσιαστικά προχωρήσει. Οι περιβόητες ιδιωτικοποιήσεις έχουν «στοιχειώσει» και αντί να υπάρξει ένα στρατηγικό πλαίσιο για το ποιους τομείς μπορεί να διαχειριστεί το δημόσιο ως μοχλούς ανάπτυξης και ποιους να αξιοποιήσει μέσω ιδιωτικοποιήσεων, υπάρχει ένα απίστευτο «ιδεοληπτικό» κομφούζιο που ευνοεί απλά το να φεύγουν «μπιρ παρά» και χωρίς σχέδιο τμήματα του δημοσίου.

Το ανακεφαλαιοποιημένο τραπεζικό σύστημα, όχι μόνο δεν μπορεί να τροφοδοτήσει ακόμα με επαρκή ρευστότητα την αγορά, αλλά φαίνεται πάλι να αιμορραγεί καθώς οι καταθέσεις «πηγαινοέρχονται» στο εξωτερικό λόγω των πολλαπλών ερμηνειών του πλαισίου συμφωνίας με τους δανειστές .

Η νέα Κυβέρνηση πήρε μια συμφωνία «μικρής ανάσας» από τους Ευρωπαίους. Δίπλα όμως στη διαρκή, επίπονη και πιεστική διαπραγμάτευση που κάνει, χρειάζεται πλέον να σηκώσει για τα καλά τα μανίκια και να δώσει συγκροτημένα την μάχη στο «εσωτερικό μέτωπο», ώστε να αρχίσει έστω και δειλά να ξεπαγώνει το οικονομικό και κοινωνικό πεδίο.