Η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή απειλή για θαλάσσια οικοσυστήματα

Σύμφωνα με τους ερευνητές του Θαλάσσιου Εργαστηρίου Μποντέγκα του Πανεπιστημίου Ντέιβις στην Καλιφόρνια η διαδικασία είναι εξαιρετικά αργή σε διάρκεια λόγω της σημαντικής μείωσης των επιπέδων οξυγόνου και της κατακόρυφης αύξησης των συγκεντρώσεων διοξειδίου του άνθρακα για δεκαετίες.

Οι ερευνητές συνέκριναν την παρούσα κατάσταση των θαλασσών του πλανήτη με αυτή που επικράτησε μετά την τελευταία εποχή των παγετώνων που έληξε πριν από 12 χιλιάδες χρόνια. Η έρευνα βασίστηκε στην εξέταση ενός πυρήνα θαλάσσιων ιζημάτων διαμέτρου δέκα μέτρων, τα οποία «αλιεύθηκαν» από τα ανοιχτά της νότιας Καλιφόρνιας και περιείχαν περισσότερα από 5 χιλιάδες απολιθώματα με ηλικία από 3.400 έως και 16.100 χρόνια.

«Η ανάκαμψη δεν συμβαίνει σε κλίμακα αιώνα, αλλά χιλιετίας», όπως επισήμανε η επικεφαλής της μελέτης Σάρα Μόφιτ.

Οι κλιματικές αλλαγές που αποκαλύπτουν τα ιζήματα, δηλαδή το απότομο λιώσιμο των πάγων μετά από μια περίοδο περίπου 100 χιλιάδων ετών, προέκυψαν από φυσικούς κύκλους της τροχιάς της Γης από τον Ήλιο και η πτώση των επιπέδων του οξυγόνου ήταν κατακόρυφη.

Το 2014 αποτέλεσε σύμφωνα με τη NOAA (Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ) και τη NASA το θερμότερο έτος που έχει ποτέ καταγραφεί από το 1880 που τηρούνται μετεωρολογικά στοιχεία.

Και μπορεί στο έδαφος η τάση της υπερθέρμανσης να επιβραδύνεται, ωστόσο στους ωκεανούς, όπου καταλήγει το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης, η θερμοκρασία αυξάνεται με ρυθμούς τέτοιους που «δεν χωράει στα διαγράμματα των επιστημόνων» όπως έγραφε χαρακτηριστικά στον βρετανικό Guardian, ο Καθηγητής Τζον Έιμπραχαμ.

Εκτός από την υπερθέρμανση, οι θάλασσες του πλανήτη και η θαλάσσια βιοποικιλότητα απειλούνται από τη ρύπανση και την υπεραλίευση. Παρόλα αυτά, χώρες που εκμεταλλεύονται τις παγκόσμιες θάλασσες όπως η Ρωσία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Ισλανδία και η Ιαπωνία με επιχειρήσεις αλιείας και εξόρυξης στους ωκεανούς έχουν επιβάλει πιο «χαλαρά» χρονοδιαγράμματα υλοποίησης των συμφωνηθέντων.

Το 60% των κοραλλιογενών υφάλων παγκοσμίως βρίσκεται σήμερα υπό απειλή εξαφάνισης. Δεδομένου δε ότι τα «τροπικά δάση της θάλασσας» τροφοδοτούν το 25% της θαλάσσιας ζωής (συμπεριλαμβανομένων περίπου 4.000 ειδών ψαριών), αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα το μέγεθος του κινδύνου, εάν αυτά καταστραφούν.

Πηγή: imerisia.gr

Επιμέλεια: Εύη Μουρούζη