Η Ελλάδα και το «χαμένο» ραντεβού της 24ης Απριλίου

Μετά από σχεδόν τρείς μήνες νέας διακυβέρνησης οι σχέσεις Αθήνας και Βρυξελλών πέρασαν από πολλές φάσεις. Ωστόσο, τώρα έφτασε πλέον η στιγμή να φανεί εάν είναι εφικτό να βρεθεί λύση στο ελληνικό πρόβλημα, που είναι και πρόβλημα της Ευρωζώνης.

Η Ελλάδα θα συμπληρώσει σύντομα έναν χρόνο χωρίς καμία εκταμίευση δανείων από τους εταίρους για διάφορους λόγους και με τις ευθύνες να βαρύνουν και τις δύο πλευρές. Η κυβέρνηση εξάντλησε πλέον όλες τις δυνατότητες ρευστότητας, προκειμένου η χώρα να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τις ελληνικές τράπεζες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πραγματική οικονομία.

Μετά το Еurogroup της Ρίγας φτάνει η ώρα της αλήθειας και είναι σαφές ότι από την όποια συμφωνία δεν θα πρέπει να υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, κάτι που προϋποθέτει αμοιβαίες υποχωρήσεις.
Οι εταίροι θα πρέπει να χαμηλώσουν τον πήχη των απαιτήσεών τους σε σχέση με το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας φέτος και τα επόμενα χρόνια, ώστε να προκύψουν δημόσιοι πόροι που θα στηρίξουν και θα καταστήσουν βιώσιμη την ανάκαμψη της οικονομίας. Οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να ιεραρχήσουν τις προτεραιότητές τους, γιατί η κατάσταση της οικονομίας σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα στο πλαίσιο των μνημονίων, δεν επιτρέπουν την άμεση υλοποίηση πολλών προεκλογικών υποσχέσεων.

Στις εννέα μέρες που απομένουν έως τη Ρίγα θα πρέπει να γίνουν πολλά, εφόσον παρά την πρόοδο των τελευταίων ημερών οι διαφωνίες εξακολουθούν να υφίστανται, μάλιστα ορισμένες φαντάζουν ανυπέρβλητες.

Χρειάζεται, λοιπόν, μια υπέρβαση απ’ όλες τις πλευρές, πρωτίστως από την ελληνική κυβέρνηση, δεδομένου ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή θέση.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι αν οριστικοποιηθεί το χαμένο ραντεβού της 24ης Απριλίου οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση δεν θα είναι μόνο αντιπαραγωγική, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη για όλους με ανυπολόγιστες μάλιστα συνέπειες.