Η «καυτή πατάτα» του μεταναστευτικού και των προσφύγων

Χρειάστηκε τα τελευταία 24ωρα να περάσουν από τα τουρκικά παράλια προς τα νησιά δεκάδες πρόσφυγες και μετανάστες, με βάσανα και περιπέτειες για να επανέλθει με ένταση το μεταναστευτικό σε όλες του τις διαστάσεις. Χρειάστηκαν οι ανθρώπινα συγκλονιστικές σκηνές  των 50 μεροκαματιάρηδων κατοίκων της Γαύδου να περισυλλέξουν από την θάλασσα, να φροντίσουν, να ταΐσουν και να φιλοξενήσουν πάνω από 160 πρόσφυγες / μετανάστες που οι δουλέμποροι από την Τουρκία προσπάθησαν να περάσουν σε Ελληνικό νησί.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι με προεξάρχοντα τον Υπουργό Εσωτερικών έδωσαν την διάσταση και τις μελλοντικές προβολές του προβλήματος, καθώς επισημάνθηκε πως στα παράλια της Τουρκίας υπάρχουν περίπου δυόμισι εκατομμύρια άτομα (πρόσφυγες ή και παράτυποι μετανάστες) που είναι έτοιμοι να περάσουν στην Ιταλία, αλλά και στην Ελλάδα. Στις ελληνικές αρχές υπάρχει μια εκτίμηση ότι μέσα στο 2015 θα περάσουν στην Ελλάδα 100.000 πρόσφυγες / μετανάστες ή κατά κάποιους άλλους ο αριθμός αυτός μπορεί να φτάσει και τις 250.000.

Η Ελληνική Κυβέρνηση που έχει να αντιμετωπίσει την οξυμένη οικονομική και κοινωνική κρίση που πλήττει την χώρα τα τελευταία χρόνια, έχει τώρα στα χέρια της μια ακόμα «καυτή πατάτα», το θέμα των μεταναστών και των προσφύγων για το οποίο αναζητούνται επειγόντως λύσεις πριν προσλάβει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις.

Η ίδια η Κυβέρνηση αναγνωρίζει με τον πλέον επίσημο τρόπο τις σοβαρές διαστάσεις που προσλαμβάνει το θέμα αυτό και μάλιστα αναφέρεται, δια στόματος Κυβερνητικού Εκπροσώπου, σε «αυξημένη ροή» το τελευταίο διάστημα «προσφύγων για λόγους που έχουν να κάνουν με την διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση στη Συρία αλλά και σε άλλες περιοχές. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι την ίδια ακριβώς περίοδο σημειώνεται έντονη αυξητική τάση εισροής προσφύγων και στην Ιταλία».

Για την ώρα η Κυβέρνηση, επίσημα επιμένει ότι από τις πρώτες καταγραφές που έχουν γίνει «το κίνητρο της συντριπτικής πλειοψηφίας αυτών των ανθρώπων δεν είναι τόσο η οικονομική ανέχεια, αλλά ο άμεσος κίνδυνος της ζωής τους».

Βέβαια κανείς δεν μπορεί να αγνοεί ότι δίπλα στους πρόσφυγες που εγκαταλείπουν την Συρία λόγω της κατάστασης ή κάποιες άλλες χώρες ( Αφγανιστάν, Λιβύη), υπάρχουν και οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που αναζητούν μια καλύτερη μοίρα μακριά από την φτώχεια, την μιζέρια και την υπανάπτυξη, οι λεγόμενοι οικονομικοί μετανάστες κύματα των οποίων είχε δεχτεί τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα, αλλά η κρίση ανάγκασε πολλούς απ’ αυτούς να αναζητήσουν αλλού την τύχη τους. Τώρα όμως και πάλι φαίνεται ότι άνθρωποι σε απόγνωση περνούν έστω και για «μια στάση» στην Ελλάδα, δίπλα στους πρόσφυγες. 

Οι εξελίξεις αυτές και πρωτίστως η αυξημένη ροή προσφύγων το τελευταίο διάστημα, οδήγησε την Κυβέρνηση να πάρει κάποια πρώτα μέτρα , ώστε να ελέγξει κατ αρχήν το πρόβλημα και να το αναδείξει και στην Ευρώπη, καθώς εκτιμά πως «το προσφυγικό ζήτημα είναι διεθνές και όχι ελληνικό».

Σε πρώτη φάση η Αθήνα αποφάσισε να θέσει το θέμα των αυξημένων μεταναστευτικών ροών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, στη Σύνοδο Κορυφής και στις Συνόδους των αρμόδιων Υπουργών και να ζητήσει ανάμεσα στα άλλα, αναλογικό καταμερισμό των προσφύγων σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επίσης αποφάσισε όπως στους Σύρους πρόσφυγες που δικαιούνται άσυλο θα δίνονται άμεσα «όλα τα απαραίτητα έγγραφα».

Με βάση τις αποφάσεις που ελήφθησαν σε σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό όλοι οι νεοεισελθόντες από τα νησιά θα μεταφερθούν σε Κέντρα Υποδοχής στην ηπειρωτική Ελλάδα και εκεί θα γίνεται η κατάταξη- διαχωρισμός τους σε πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ εγκρίθηκε και σχέδιο για την διαμόρφωση ειδικών χώρων διαμονής σε κλειστούς χώρους, σε καταυλισμούς αλλά και σε υπάρχουσες υποδομές όπου θα γίνονται και όλες οι απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και θα τηρούνται όλοι οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας.

Βέβαια ο χειρισμός και η διαχείριση του καυτού αυτού προβλήματος δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση λόγω και της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ωστόσο η Ελληνική κυβέρνηση ευελπιστεί σε μια έστω και στοιχειώδη ανταπόκριση των Ευρωπαίων, αλλά και στις αντοχές και ανοχές της Ελληνικής κοινωνίας η οποία όμως, πέραν της παραδοσιακής φιλοξενίας που προσφέρει σε δεινοπαθούντες, έχει αναγάγει σε προτεραιότητα της και το αίσθημα ασφαλείας.