«Βήμα Βήμα» η διαπραγμάτευση για τη ρευστότητα

Ενδεικτικό της των προθέσεων της Ελληνικής πλευράς είναι και το γεγονός ότι απέστειλε στις Βρυξέλλες μια νέα επικαιροποιημένη λίστα (26 σελίδες) με την οποία προσδοκά εντός του 2015 έσοδα έως και 6 δις ευρώ, αν οι στόχοι αποδειχτούν εφικτοί και ρεαλιστικοί.

Η αλήθεια είναι πως παρά την ασφυκτική πίεση και την χρηματοοικονομική «ασφυξία» η Αθήνα για την ώρα τουλάχιστον αποφεύγει να φέρει ή να προτείνει μέτρα που θα εντείνουν την ύφεση (όπως π.χ πρόσθετη φορολόγηση ή περικοπές μισθών και συντάξεων). Επικεντρώνεται σε μια σειρά μέτρα/ δράσεις για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής / φοροαποφυγής και εν γένει για την αύξηση των εσόδων (καταθέσεις στο εξωτερικό, ηλεκτρονικός έλεγχος στο ΦΠΑ κ.α), στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων και τσιγάρων.

Όμως οι δανειστές φαίνεται να επιμένουν πρωτίστως και για την ώρα σε «επώδυνα» μέτρα μόνιμου και διαρθρωτικού χαρακτήρα όπως το ασφαλιστικό και τα εργασιακά.  Στα δύο κρίσιμα αυτά ζητήματα φαίνεται πως είναι εντελώς διαφορετικές για την ώρα τουλάχιστον οι προσεγγίσεις της Ελληνικής πλευράς και των δανειστών.

Σε ότι αφορά τα εργασιακά οι δανειστές ζητούν κυρίως ακόμα μεγαλύτερη ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας, αρνούμενοι την μετριοπαθή επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και επαναφέροντας το θέμα της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων. Ωστόσο η Κυβέρνηση – για την ώρα τουλάχιστον- αποκλείει οποιαδήποτε ενδεχόμενο για απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και έχει δεσμευτεί ότι θα επαναφέρει τον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την υπερίσχυση τους έναντι των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων.

Σε ότι αφορά το ασφαλιστικό που εκ των πραγμάτων είναι ένα καυτό ζήτημα (λόγω της μεγάλης ανεργίας, του δημογραφικού κ.α.), η εμμονή των δανειστών δεν έγκειται στο να αρχίσει μια σταδιακή και προσεχτική αναμόρφωση του, αλλά ζητούν νέες μειώσεις στις συντάξεις και στα επικουρικά ταμεία. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση έχει προτείνει την επαναφορά της 13ης σύνταξης για τους χαμηλοσυνταξιούχους, που θα κοστίσει περί τα 600 εκατομμύρια ευρώ και την κατάργηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, μέτρο που κοστολογείται περί τα 300 εκατομμύρια ευρώ.

Για την ώρα πάντα δεν είναι ξεκάθαρο και για το τι ακριβώς θα γίνει με τον ΦΠΑ στα λεγόμενα δημοφιλή τουριστικά νησιά, αλλά και για τον περιβόητο ΕΝΦΙΑ (τον φόρο ακινήτων) που η Κυβέρνηση έχει εξαγγείλει την αντικατάσταση του.
Σημείο τριβών ανάμεσα σε δανειστές και Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά και ανάμεσα σε Κυβερνητικά στελέχη είναι το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Η επικαιροποιημένη λίστα που απέστειλε η Ελληνική Κυβέρνηση κάνει αναφορά σε ιδιωτικοποιήσεις τονίζοντας πως «όλα τα ήδη υπογραφέντα συμβόλαια θα εξακολουθήσουν να ισχύουν και όλες οι διαδικασίες που έχουν ξεκινήσει πρόκειται να συνεχιστούν».
Ωστόσο, σημειώνει πως οι ιδιωτικοποιήσεις που απομένει να γίνουν θα αξιολογηθούν κατά περίπτωση και αναμένεται να αποφέρουν 1,5 δισ. ευρώ το 2015. Κρίσιμοι τομείς όπου επικεντρώνεται το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων και δημιουργούνται εντάσεις ανάμεσα και σε Κυβερνητικά στελέχη είναι η παραχώρηση σε ιδιώτες του πλειοψηφικού πακέτου του Λιμανιού του Πειραιά (με υποψήφια και την Κινεζική Cosco , αλλά και ολλανδική κοινοπραξία), αλλά και 14 περιφερειακών αεροδρομίων (που τα διεκδικεί γερμανική εταιρεία).

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην Αθήνα Κυβερνητικοί κύκλοι, «η Ελληνική πλευρά ζητάει την ταχεία και επιτυχή ολοκλήρωση της τελικής αξιολόγησης στη βάση αυτής της λίστας, έτσι ώστε να επιλυθούν τα θέματα βραχυπρόθεσμης χρηματοδότησης και να τερματιστούν οι τρέχουσες οικονομικές και χρηματοδοτικές αβεβαιότητες. Πρόκειται για επείγουσα και αναγκαία προϋπόθεση για την επιτυχή ολοκλήρωση του οικονομικού και μεταρρυθμιστικού προγράμματος».

Η Ελληνική πλευρά κατάφερε μεν να πάρει μια κατ΄ αρχήν «πολιτική συμφωνία» με την περιβόητη «συνάντηση των επτά» στις Βρυξέλλες, όμως τώρα πρέπει να παλέψει σκληρά για να «σταθεί» αυτή η συμφωνία και σε τεχνοκρατικό επίπεδο, έχοντας και ένα μικρό πλεονέκτημα ότι έχει τρόπο τινά την δυνατότητα να επεξεργαστεί η ίδια ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων. Το πακέτο αυτό ετέθη επί τάπητος και από τους Ευρωπαίους σε πρώτη φάση και επ΄ αυτού εξακολουθεί να διεξάγεται η διαπραγμάτευση. Η επιμονή των Ευρωπαίων τεχνοκρατών που δημιουργεί καθυστερήσεις έγκειται στην άμεση απόδοση των μεταρρυθμιστικών μέτρων που προτείνει η Ελληνική Κυβέρνηση. Άλλωστε γι΄ αυτό και μέχρι την τελική συμφωνία, οι «τεχνοκράτες» πλέον έχουν βγάλει χαρτί και μολύβι και κοστολογούν τις δράσεις.