Το ΡΙΚ δεν μπαίνει στον γύψο

Η λειτουργία του ΡΙΚ, διέπεται από: α) τον βασικό νόμο του Ιδρύματος και το κεφάλαιο 300 Α και β) το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας (Άρθρο 122). Πρόνοιες του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, συγκρούονται και με τα δυο. Επιπλέον, βασικές πρόνοιες της πρότασης,  είναι αντίθετες με θεμελιώδεις αρχές και κανόνες (Statutes) της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοτηλεόρασης – EBU της οποίας το ΡΙΚ είναι μέλος από το 1967. Κινείται σε εντελώς αντίθετη φιλοσοφία και πνεύμα από το πρωτόκολλο του Άμστερνταμ, τις αποφάσεις και συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά και τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η δημόσια ραδιοτηλεόραση, ο ρόλος  της οποίας είναι συγκεκριμένος και συντεταγμένος σε μια δημοκρατική κοινωνία, ( άσχετα από το αν κάποιοι επί σκοπό δεν το αντιλαμβάνονται), θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη, πολυφωνική και λειτουργικά αυτόνομη. Δεν μπορεί και δεν νοείται λοιπόν, το ζητούμενο να είναι η ανεξαρτησία του ΡΙΚ ενώ την ίδια ώρα, με βάση την πρόταση νόμου, παραχωρούνται υπέρ-προνόμια όσον αφορά την λειτουργία του Ιδρύματος στον εκάστοτε αρμόδιο για το ΡΙΚ Υπουργό, στον Υπουργό Οικονομικών, αλλά και στην εκάστοτε Κυβέρνηση.

Πιο συγκεκριμένα, στο «Μέρος ΙΙ» της πρότασης νόμου με τίτλο: «Θεσμικές Αρμοδιότητες», αναφέρει ότι: «Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, το Υπουργικό Συμβούλιο: α) εγκρίνει γενικές πολιτικές της Κυβέρνησης σε σχέση με τους οργανισμούς και τις κρατικές επιχειρήσεις», αυτή η πρόνοια μπορεί εύκολα να μετατρέψει την Δημόσια Ραδιοτηλεόραση σε Κρατική τηλεόραση. Αυτό είναι το ζητούμενο; Και βέβαια όχι. Στο σημείο (ε) της ίδιας παραγράφου, αναφέρει ότι το Υπουργικό Συμβούλιο, «αποφασίζει, για την αναδιοργάνωση και την κατάργηση κρατικού οργανισμού». Πιο απλά, το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί, με απόφαση του και αν ψηφιστεί ο Νόμος αυτός ως έχει, να «καταργήσει» το ΡΙΚ... Στην παράγραφο 4 (2.α) οι αρμόδιοι Υπουργοί «εκδίδουν κατά την κρίση τους, οδηγίες πολιτικής φύσεως σε κρατικούς οργανισμούς που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Ι του παρόντος Νόμου». Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση, είναι κατά πόσον έχει γίνει αντιληπτό το τι συνέπειες θα υπάρξουν στην λειτουργία της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, αν ψηφιστεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων το Νομοσχέδιο αυτό. Ένα νομοσχέδιο το οποίο διαφοροποιεί και αλλάζει την φιλοσοφία και λειτουργία του ΡΙΚ, το οποίο τοποθετεί στον γύψο. Παίρνοντας το τουλάχιστον πενήντα χρόνια πίσω.

Όσο για αυτούς που χρησιμοποιούν  το επιχείρημα ότι υπήρξε κακοδιαχείριση και σπατάλη στα οικονομικά του  ΡΙΚ άρα είναι επιβεβλημένος  ο εκ των έξω έλεγχος, αξίζει να αναφερθεί ότι ο προϋπολογισμός του ΡΙΚ το 2014 και 2015 είναι κατά 45% μειωμένος σε σχέση με το 2010, άρα νοικοκύρεμα μπορεί να γίνει και γίνεται και χωρίς τον νόμο αυτό. Όσον αφορά το ταμείο συντάξεων και το αναλογιστικό του έλλειμμα, αυτό προέκυψε συνευθύνη όλων των Κυβερνήσεων πριν το 2013 και όχι λόγω έλλειψης ελέγχου. Πιο απλά το ΡΙΚ δεν είναι ένας ημικρατικός οργανισμός ο οποίος «καλείται να λειτουργήσει πραγματικά αποτελεσματικά  στο ανταγωνιστικό περιβάλλον που δραστηριοποιείται» απλά γιατί δεν είναι μια επιχείρηση, αλλά η δημόσια Ραδιοτηλεόραση. Απλό και κατανοητό για αυτούς που θέλουν να καταλάβουν…                                  

Παρόλο το γεγονός ότι ως Διοίκηση του Ιδρύματος έχουμε καταθέσει  τις απόψεις μας για το όλο  θέμα, φαίνεται ότι οι απόψεις αυτές  δεν εισακούστηκαν. Θα πρέπει λοιπόν το ΡΙΚ, να εξαιρεθεί από τον «Περί Κρατικών Οργανισμών και Επιχειρήσεων Νόμο» με πρωτοβουλία του ιδίου του Προέδρου της Δημοκρατίας ή η Βουλή των Αντιπροσώπων να εξαιρέσει το ΡΙΚ από τον Νόμο αυτό αν δεν τον καταψηφίσει στην ολότητα του.