Κραυγή αγωνίας Έλληνα υπηκόου από τις φυλακές του Μπουρούντι

Ο Σπύρος-Ρίτσιαρντ Χαγκαμπιμάνα (Hagabimana), αξιωματικός της αστυνομίας πλέον στην πατρίδα του, το Μπουρούντι, βρίσκεται κλεισμένος το τελευταίο διάστημα στη φυλακή, αρνούμενος να ανοίξει πυρ εναντίον διαδηλωτών, σεβόμενος ακριβώς τις αξίες που πήρε μαζί του από τη δεύτερη πατρίδα του, την Ελλάδα. Μια συνειδητή πράξη αντίστασης έναντι ενός καθεστώτος που αναρριχήθηκε στην εξουσία, ύστερα από το πρόσφατο πραξικόπημα στο Μπουρούντι.
Μέσα από μια συγκινητική πρωτοβουλία, συμφοιτητές του Σπύρου, Ελλαδίτες και Κύπριοι, ξεκίνησαν μια εκστρατεία για απελευθέρωσή του, συλλέγοντας υπογραφές υποστήριξης, μέσω διαδικτύου.
Όπως δήλωσε στο riknews η Ιωάννα Συγκρασίτη, Κύπρια συμφοιτήτρια του Σπύρου, έχουν συγκεντρωθεί σχεδόν 2 χιλιάδες υπογραφές, που θα σταλούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώπιον του οποίου αναμένεται να συζητηθεί σύντομα το θέμα.
Ανέφερε επίσης ότι η περιπέτεια του αγαπημένου τους φίλου, Έλληνα υπηκόου, έχει τύχει ευρείας προβολής διεθνώς, κυρίως από ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, που αποτελεί -όπως εκτιμούν οι δικηγόροι του Σπύρου- και τον βασικό λόγο που ο πελάτης τους διατηρείται ακόμα στη ζωή από το καθεστώς στο Μπουρούντι.

Δραματική έκκληση για βοήθεια απευθύνει και ο ίδιος ο Σπύρος μέσα από τα μπουντρούμια του Μπουρούντι, με επιστολές προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τους υπουργούς Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη, Άμυνας Χριστόφορο Φωκαΐδη και Δικαιοσύνης Ιωνά Νικολάου.
Οι επιστολές έχουν παραληφθεί -όπως πληροφορείται το riknews- και υπήρξε ανταπόκριση από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εξωτερικών, που έχουν ζητήσει περαιτέρω στοιχεία.
Ανάλογες επιστολές έχουν απευθυνθεί και στην πολιτική ηγεσία της Ελλάδας, αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε προς το παρόν οποιαδήποτε ανταπόκριση από την Αθήνα, λόγω της ρευστής κατάστασης, ενόψει εκλογών.
Η πίστη όμως δεν χάνεται και η ελπίδα διατηρείται ζωντανή, όσο ο Σπύρος ξέρει για τον αγώνα των παλαιών συμφοιτητών και φίλων του για να τον σώσουν και όσο νιώθει την αγάπη τους και μια μεγάλη αγκαλιά από την Κύπρο και την Ελλάδα στη μακρινή αφρικανική χώρα.
Ειδική σελίδα, με την αξίωση για απελευθέρωση του Σπύρου, έχει δημιουργηθεί και στο Facebook.

Η ιστορία του Σπύρου
Το 1996, ο Σπύρος-Ρίτσιαρντ, όπως τον θυμούνται οι συμφοιτητές του από τη Νομική Σχολή στην Αθήνα, ήταν κιόλας απόφοιτος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, στην οποία είχε φοιτήσει όντας ήδη αξιωματικός του στρατού της χώρας του.
Ο πατέρας του, σημαίνον πολιτικό πρόσωπο που αγωνίστηκε για την ενότητα του Μπουρούντι μετά τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Χούτου και Τούτσι, είχε μόλις δολοφονηθεί και ο ίδιος ο Σπύρος, ύστερα από ένα νέο πραξικόπημα, είχε εγκλωβιστεί στην Ελλάδα ως πολιτικός πρόσφυγας.
Για να ανταπεξέλθει οικονομικά, βρήκε δουλειά στη βιβλιοθήκη της ΑΣΟΕΕ, του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, και έβγαζε φωτοτυπίες. Ο Ρίτσιαρντ, όπως τον θυμούνται οι φίλοι του, αγάπησε την Ελλάδα σαν δεύτερη πατρίδα του, βαφτίστηκε Ορθόδοξος, πήρε το όνομα Σπύρος και έλαβε την ελληνική υπηκοότητα.
Από τότε πάσχιζε να προσφέρει, ευαισθητοποίησε πρώτα τους φίλους του και στη συνέχεια χτύπησε κάθε πόρτα στην Ελλάδα για να βοηθήσει τα ορφανά του πολέμου και να καταφέρει να φέρει νέα παιδιά να σπουδάσουν στην Ελλάδα, γιατί πίστευε ότι η παιδεία μόνο μπορεί να σβήσει τα φυλετικά μίση και ότι η χώρα του χρειαζόταν πάνω από όλα πνευματικό κεφάλαιο.
Κατάφερε αρκετά και όταν του δόθηκε η ευκαιρία, έσπευσε να επιστρέψει στο Μπουρούντι για να συμβάλει στην επάνοδο της δημοκρατίας και στην ανασυγκρότηση της χώρας.
Έγινε αξιωματικός της αστυνομίας, σταδιοδρόμησε, έκανε οικογένεια και απέκτησε ένα γιο, τριών ετών, τον οποίο πέρυσι βάφτισε στην Ελλάδα. Ποτέ δεν σταμάτησε να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο, ιδίως στα παιδιά.
Όταν, ύστερα από ένα ακόμα πραξικόπημα σε αυτή την ταραγμένη πολιτικά γωνιά του πλανήτη, ο Σπύρος έλαβε εντολή άνωθεν να αφαιρέσει τις ζωές των πολιτών που ορκίστηκε να προστατεύει, η μεγάλη καρδιά του δεν του επέτρεψε να το πράξει. Αρνήθηκε να υπακούσει σε διαταγές και να δώσει εντολή σε υφισταμένους του να ασκήσουν βία κατά αμάχων, ανοίγοντας πυρ εναντίον άοπλων διαδηλωτών.
Γι' αυτό, κατηγορήθηκε ως δήθεν πραξικοπηματίας κατά του καθεστώτος, συνελήφθη στο τέλος Ιουνίου, βασανίστηκε απάνθρωπα επί 10 ημέρες για να του αποσπάσουν δήθεν ομολογία και εδώ και 2 μήνες εξακολουθεί να κρατείται υπό άθλιες συνθήκες, χωρίς να έχει παραπεμφθεί σε δίκη, ούτε σε ανακριτή.

Η επιστολή που συγκλονίζει
Αντλώντας θάρρος από τη βαθιά πίστη του, με επιστολή μέσα στο κελί της φυλακής του, ο Σπύρος απηύθυνε έκκληση για βοήθεια προς την Αθήνα και τις Βρυξέλλες. Η χειρόγραφη επιστολή του, σε άψογα ελληνικά, δημοσιοποιήθηκε στον αθηναϊκό Τύπο:
«Βρίσκομαι φυλακισμένος αποκλειστικά και μόνο λόγω τς εναντίωσής μου να κάνω χρήση βίας και να προβώ σε δολοφονίες άμαχων διαδηλωτών. Η ζωή μου βρίσκεται σε άμεσο και αναπότρεπτο κίνδυνο εντός των φυλακών», γράφει ο Σπύρος προς τους υπουργούς Εξωτερικών και Δικαιοσύνης της Ελλάδας, καθώς και στον Έλληνα ευρωβουλευτή Νότη Μαριά, που έχει ασχοληθεί με το θέμα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Μπουρούντι.
«Επί δέκα ολόκληρες ημέρες υποβλήθηκα σε φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια, με σκοπό τον εξαναγκασμό μου σε απόσπαση δήθεν ομολογίας. Στις 8 Ιουλίου οδηγήθηκα στις φυλακές της Muramvya (Μουραμούγια) με την ψευδή και ανυπόστατη κατηγορία της 'απόπειρας πραξικοπήματος', που επισύρει εξοντωτικές ποινές. Βρίσκομαι στην άνω φυλακή υπό άθλιες και φρικτές συνθήκες κράτησης. Έχω δικαιολογημένους φόβους ότι δεν θα τύχω δίκαιης δίκης», είναι τα συγκλονιστικά λόγια του Σπύρου.
Οι δικηγόροι του στη Ευρώπη βρίσκουν απολύτως δικαιολογημένους τους φόβους του.

Πηγή: riknews