Πραγματική Ευρώπη είναι ο φούρναρης στην Κω

Αντίθετα, οι θεσμοί και κάποιες κυβερνήσεις παρακολουθούν αμήχανα και αντιμετωπίζουν το πρόβλημα κάποτε ρατσιστικά, κάποτε τεχνοκρατικά, κάποτε επιχειρηματικά και κάποτε συμφεροντολογικά. Ως ακόμα ένα project. Οι ευρωπαικοί θεσμοί, επέδειξαν απίστευτη αποφασιστικότητα και θάρρος που έφτανε στα όρια του θράσους όταν έπρεπε να επιβάλουν κούρεμα στον κυπριακό λαό ή όταν έπρεπε να καθυποτάξουν τον ελληνικό λαό με δυσβάκτατα νέα μέτρα, απλά και μόνο γιατί ζήτησε να πάρει μια ανάσα. Οι όροι εδώ, ήταν καθαρά οικονομικοί. Δεν έλαβαν υπόψη τους τίποτε άλλο. Ούτε τους άνεργους που αναγκάζονται να ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας, ούτε τους νέους που τρώνε φαγητό από τους κάδους των σκουπιδιών, ούτε τα παιδιά που κοιμούνται νυστικά το βράδυ. Έπρεπε να βελτιωθούν οι δείκτες. Αρνούνταν να αποδεκτούν, ότι το πρόβλημα είναι και ανθρωπιστικό.

Ε, λοιπόν, αυτοί οι κύριοι, που δεν δίστασαν να επιβάλουν μια τέτοια κατάσταση σε ανθρώπους που είναι ευρωπαίοι, πως έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θα αντιδράσουν με ευαισθησία για τους πρόσφυγες που φτάνουν απελπισμένοι στην Ευρώπη; Η Ουγγαρία και άλλες χώρες του ανατολικού μπλοκ είναι έτοιμες να τους φυλακίσουν, να τους πολεμήσουν ακόμη για να μην πατήσουν τη γη τους. Η Γερμανία, αποδέχεται ένα αριθμό προσφύγων. Οχι γιατί άλλαξε πολιτική και έγινε πιο ευαίσθητη. Αλλά για να τους ρίξει στα εργοστάσια ως φθηνό εργατικό δυναμικό και να μειώσει το κόστος παραγωγής.

Είναι φανερό πως η Ευρώπη, έχει ξεστρατίσει. Είναι πολύ μακριά από τις ιδρυτικές αρχές και αξίες της. Η μεταναστευτική κρίση, την έχει απογυμνώσει. Η λύση στο πρόβλημα δεν μπορεί να δοθεί με γραφειοκρατικά, διοικητικά ή και νομοθετικά μέτρα. Η λύση στο προσφυγικό ζήτημα μπορεί να είναι μόνο πολιτική και να συνδέεται άρρηκτα με τον επανασχεδιασμό της Ευρωπαικής Ενωσης, ως πολιτικής και όχι μόνο οικονομικής οντότητας. Δεν είναι δυνατό, αυτοί που ήταν έτοιμοι να πετάξουν εκτός Ευρώπης την Ελλάδα γιατί χρεοκόπησε να αντιπροσωπεύουν αυτή τη στιγμή το όραμα των ιδρυτών της Ενωσης. Γιατί πρώτα και κύρια, αυτοί οι γραφειοκράτες έχουν χρεοκοπήσει ως άνθρωποι. Και εάν οι Ευρωπαικοί λαοί, θέλουν να συνεχίσουν σε ένα δρόμο ειρήνης και αλληλεγγύης, θα πρέπει να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους και να αντιδράσουν στα σχέδια τους. Ευτυχώς, ακόμη δεν κατάφεραν να καταργήσουν και το δικαίωμα της ψήφου. Ευτυχώς, ακόμη δεν διορίζουν οι Βρυξέλλες τους κυβερνήτες της κάθε χώρας μέλους.