Tα χαρτιά που έπαιξε ο Τσίπρας στις εκλογές

Δικαιολογημένα, μπορεί να τίθεται το ερώτημα, πως τα κατάφερε ο Αλέξης Τσίπρα, με τη φθορά της υπογραφής του μνημονίου, να παραμείνει άφθαρτος και να διερύνει τα ποσοστά αποδοχής του μέσα στο εκλογικό σώμα.
Η απάντηση δεν είναι απλή και μονοδιάστατη. Ο Τσίπρας πρόβαλε με σωστό επικοινωνιακό τρόπο τα πλεονεκτήματά του ως ηγέτη, δεν έδωσε χρόνο στον Λαφαζάνη και στην παρέα του να διεισδύσουν στους ψηφοφόρους, επένδυσε στις πολλές αδυναμίες του αντιπάλου του και άφησε την αποχή να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, γνωρίζοντας ότι αυτό ευνοεί πρώτα και κύρια το πρώτο κόμμα.

Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο Αλέξης Τσίπρας παρά τις υποσχέσεις του ότι θα έσχιζε τα μνημόνια, τελικά υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο. Κατάφερε όμως να πείσει το εκλογικό σώμα, ότι η μάχη που έδωσε ήταν σκληρή και άνιση απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις. Την ίδια ώρα, συνέχισε να προβάλλει και να ενσαρκώνει το αίτημα της κοινής γνώμης για πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής κάνοντας κύριο σύνθημα της εκστρατείας του «Να τελειώνουμε με το παλιό».
Πολλοί πίστεψαν αρχικά, ότι η Λαική Ενοτητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, θα απειλούσε σοβαρά την κυριαρχία του Σύριζα. Ωστόσο, ο λίγος χρόνος που είχε στη διάθεσή του, το νέο σχήμα αλλά και η έλλειψη σωστής επικοινωνιακής προσέγγισης από τον Λαφαζάνη, δεν του άφησαν περιθώρια. Το 2,8% είναι πολύ χαμηλό ποσοστό, εάν αναλογιστεί κάποιος τα πρώην στελέχη του Σύριζα που προσχώρησαν στη Λαική Ενότητα. Ομως και οι δημοσκοπήσεις, το κλίμα που προηγήθηκε των εκλογών, έπαιξε τον ρόλο του. Οσο οι δημοσκόποι κατέγραφαν μια μάχη στήθος με στήθος, μεταξύ Σύριζα και Νέας Δημοκρατίας, τόσο οι ψηφοφόροι της αριστεράς, συσπειρώνονταν στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, για να μην επιτρέψουν στη δεξιά να ανέλθει στην εξουσια.

Την ίδια ώρα, ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης, αποδείχθηκε ανέτοιμος να κατέλθει στις εκλογές. Πολλές φορές έπεφτε σε αντιφάσεις και δεν μπορούσε να εμπνεύσει τους ψηφοφόρους ότι εκπροσωπούσε το νέο, το μέλλον, την προοπτική. Επρόκειτο για μεταβατικό ηγέτη της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έτυχε να πέσει στη μάχη, θέλοντας και μη.

Το κλειδί της νίκης όμως, ήταν η αυξημένη αποχή. Το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα, γνώριζε ότι μια μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος δεν θα προσερχόταν στις κάλπες, νιώθοντας απογοήτευση μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Δεν προσπάθησε σε κανένα στάδιο της προεκλογικής εκστρατείας για να τους μεταπείσει, καθώς γνώριζε πολύ καλά ότι όσο αυξάνεται η αποχή, τόσο ευνοείται το πρώτο κόμμα.

 44% των ψηφοφόρων, απείχαν και το 56% αποφάσισε. Το ένα τρίτο, των ψηφοφόρων του μισού εκλογικού σώματος εξέλεξε κυβέρνηση, εξέλεξε πρωθυπουργό. Και οι μισοί αποφάσισαν για τους άλλους μισούς που για λόγους απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, δεν προσήλθαν στις κάλπες. Ωστόσο, πρέπει να γνωρίζουν ότι η απόφασή τους να μην ασχοληθούν ή να μην ασχολούνται με την πολιτική, δεν σημαίνει αυτόματα ότι και η πολιτική δεν θα ασχοληθεί με αυτούς.