Στη Συρία για στήριξη των Χριστιανών ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου

Ο Μακαριώτατος μίλησε στο ΡΙΚ πριν από την αναχώρησή του, εξηγώντας γιατί πραγματοποιεί ένα ταξίδι - στήριξη στους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής και ειδικότερα των δοκιμαζόμενων Χριστιανών στη Συρία.

Η πλήρης  συνέντευξη του Μακαριωτάτου στο ΡΙΚ και τη Στέλλα Μιχαήλ:

Ερ.: Γιατί πηγαίνετε αυτήν την ταραχώδη περίοδο στη Συρία;

Α.Κ.: Ο στόχος είναι ένας. Θέλουμε να δείξουμε την αγάπη μας προς τους Χριστιανούς που ευρίσκονται στη Συρία, διότι πιστεύουμε ότι όταν έχει ανάγκη ο αδελφός, τότε να τον επισκέπτεσαι, να του δίδεις θάρρος, να του συμπαρασταθείς και ακριβώς εμείς θα τους πούμε να μη βλέπουν τις δυσκολίες. Οι δυσκολίες θα φύγουν κάποια στιγμή. Πρέπει να παραμείνουν εις τη γην των πατέρων τους. Πρέπει να μείνουν εκεί στη χώρα τους. Θα ανατείλουν καλύτερες ημέρες, διότι η προσφυγιά είναι προσφυγιά. Πού να αφήσουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους; Και να πάνε πού; Θα τους δούμε από κοντά, θα τους δώσουμε θάρρος και θα δούμε και τις ανάγκες που έχουν, τί μπορούμε να βοηθήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση.

 Η πρόσκληση μας έγινε από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Συρίας Άσαντ. Έχει ακούσει ότι πριν από 4 χρόνια περίπου είχαμε επισκεφθεί, με τους πατριάρχες της Μέσης Ανατολής, τις Βρυξέλλες. Και ο μόνος που είχε μιλήσει ξεκάθαρα για το θέμα της Μέσης Ανατολής και ιδιαίτερα της Συρίας ήμουν εγώ και μάλιστα είχα πει ξεκάθαρα στον κ. Μπαρόσο ότι “εσείς οι Ευρωπαίοι και η Ε.Ε. δεν πάτε καλά. Πληροφορούμαι ότι προσπαθείτε να βοηθήσετε και με όπλα και με χρήματα τους εξτρεμιστές και εγώ αναλογίζομαι εάν επιτύχουν οι εξτρεμιστές να πάρουν την αρχή στη Συρία - και σας ερωτώ, του λέω, ένα εκατομμύριο ορθόδοξοι Χριστιανοί, αλλά και οι άλλες μειονότητες, τί θα γίνουν; Εάν μείνουν εκεί θα σφαγιαστούν όλοι. Να φύγουν να πάνε που; Αυτή είναι μια απαράδεκτη κατάστασης και εσείς, οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης  αλλά και της Αμερικής, και οι άλλες δυνάμεις, πρέπει να αντιληφθούν ότι το να ενθαρρύνεις τους εξτρεμιστές κακό θα γίνει και καλό όχι. Πρέπει οι εξτρεμιστές πάσει θυσία να απομονωθούν και να βοηθηθούν οι σωστοί άνθρωποι. Να σταματήσει η αιματοχυσία, η χώρα να μην γεμίσει χαλάσματα, και υλικά και πνευματικά, γιατί ο πόλεμος θα ναι καταστροφή, κακομοιριά, φτώχεια και όποιαν ακαταστασία σκεφτείς θα τη φέρει ο πόλεμος. Δεν λύνει κανένα πρόβλημα, αλλά δημιουργεί προβλήματα ο πόλεμος”.

 Το είχε μάθει ο  Πρόεδρος Άσαντ ότι, κατά το δη λεγόμενο, αυστηρομίλησα τότε στον κ. Μπαρόσο και μου έστειλε διά του πρέσβεώς του ευχαριστίες. Με κάλεσε πολλές φορές, αλλά και λόγω της έκρυθμης κατάστασης δεν πήγα. Τώρα, όμως, σκέφθηκα ότι είναι η ώρα, κατά την οποίαν αυτός ο λαός πάσχει ακόμη, να πάει κάποιος να τους δει, να τους συμπαρασταθεί, να τους δώσει θάρρος.

Ερ.: Η έκρυθμη κατάσταση, όμως, Μακαριότατε συνεχίζεται. Υπάρχουν βομβαρδισμοί, πολεμικές συρράξεις, η δράση των τζιχαντιστών συνεχίζεται σε σημαντικό μέρος της χώρας. Θεωρείτε πως είναι ασφαλές το ταξίδι που θα πραγματοποιήσετε; Είναι λίγο πρόωρο μήπως;

Α.Κ.: Ότι εγκυμονούν κάποιοι κίνδυνοι δεν το αποκλείω. Αλλά, εμείς θα βάλουμε τον σταυρό μας και με πίστη και θάρρος θα πάμε εκεί, γιατί αυτή είναι η αξία. Όταν έχει πρόβλημα ο αδελφός πρέπει να πάεις να τον δεις. Και ακριβώς κάτι παρόμοιο έκανα και πριν 10-11 χρόνια, όταν γινόταν ο πόλεμος του Ισραήλ με τη Χαμάς, στο νότιο Λίβανο. Ενώ διεξήγετο ο πόλεμος και δεν πήγαιναν πολιτικά αεροπλάνα, εζήτησα από το γαλλικό απόσπασμα που υπήρχε εδώ και με πήραν με έναν ελικόπτερο και όταν είδα και τους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους, είχαν ενθουσιαστεί και είπαν “είσαι πραγματικά αδελφός, γιατί ήρθες την ώρα που έχουμε πρόβλημα”. Κανείς άλλος δεν σκέφθηκε να τους επισκεφθεί. Ήμουν ο μόνος τότε, η μόνη η Εκκλησία της Κύπρου που είδε και τους Ορθοδόξους και τους Καθολικούς και τους Μαρωνίτες, τους Αρμένιους αλλά και τους Μουσουλμάνους. Και μάλιστα, είχα πάρει τότε και μιαν οικονομική βοήθεια και τους έδωσα όλους. Αυτή είναι η αξία. Όταν πάσχει ο αδελφός, εκείνην την ώρα να του συμπαρασταθείς. Όταν τελειώσει ο πόλεμος και έπειτα και ησυχάσουν δεν έχουν αξία οι επισκέψεις. Πιστεύω ότι τώρα είναι η ώρα που πρέπει να δείξουμε την αγάπη μας προς αυτούς τους ανθρώπους, τον σεβασμό μας και τη στήριξή μας, να σταθούμε δίπλα τους, κοντά τους.