Αντίθετες σε «κώδικα δεοντολογίας» οι ΜΚΟ που βοηθούν στη διάσωση των μεταναστών

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ιταλικών ΜΜΕ, ο κώδικας δεοντολογίας θα απαγόρευε στις ΜΚΟ να ταξιδεύουν κοντά στα ύδατα της Λιβύης ή να επικοινωνούν με τους λαθρεμπόρους - συμπεριλαμβανομένης της χρήσης οποιασδήποτε μορφής φώτων που θα μπορούσαν να προσελκύσουν διακινητές.

Οι ΜΚΟ δήλωσαν ότι ένας κανονισμός για τη διακοπή της πλεύσης κοντά στη Λιβύη θα ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί στα διεθνή ύδατα, επισημαίνοντας ότι χρησιμοποιούν προβολείς για να αναζητήσουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά που κινδυνεύουν να πνιγούν στο σκοτάδι.

Ο κώδικας μπορεί επίσης να περιλαμβάνει την υποχρέωση ύπαρξης αστυνομικού στα σκάφη βοήθειας. Οι ΜΚΟ έχουν πει ότι αυτό θα ήταν αντίθετο με τις ανθρωπιστικές τους αρχές. «Αν όμως η αστυνομία θέλει να έρθει με τα δικά της σκάφη, είναι πολύ ευπρόσδεκτη. Χρειαζόμαστε περισσότερα σκάφη που σώζουν ζωές», είπε χαρακτηριστικά.

Η Ιταλία, η Γαλλία και η Γερμανία, σε δείπνο εργασίας που πραγματοποίησαν την Κυριακή προετοίμασαν το έδαφος για ένα σχέδιο έξι σημείων με σκοπό την αντιμετώπιση του μεγαλύτερου μεταναστευτικού φαινομένου από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το σχέδιο αυτό θα υποβληθεί σε συνεδρίαση την Πέμπτη, στο Ταλίν.

Κορυφαίο σημείο του καταλόγου αποτελεί ένας κώδικας για τη ρύθμιση των επιχειρήσεων στη θάλασσα της Λιβύης, όπου η ιταλική ακτοφυλακή, οι ευρωπαϊκές συνοριακές δυνάμεις περιπολίας και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις διασώζουν τους μετανάστες.

Σημειώνεται ότι από το 2015 περιπολούν έως και 12 σκάφη ιδιωτικής βοήθειας στην ακτή της Λιβύης, τα οποία έχουν πραγματοποιήσει το 35% των διασώσεων μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την ιταλική ακτοφυλακή.

Οι ιδιωτικές οργανώσεις βοήθειας των μεταναστών έχουν κατηγορηθεί ότι ενεργούν ως μαγνήτης με το να πλέουν στην ακτή της Λιβύης.

Σε απάντησή τους, ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση που δεν έκαναν αυτό που κάνουν θα κινδύνευαν ανθρώπινες ζωές, καθώς οι παράνομοι διακινητές υποβάλλουν τους μετανάστες σε ολοένα και πιο αβέβαιες συνθήκες – με πλοία που διαθέτουν ελάχιστα καύσιμα ή νερό.

Επιπλέον, υπήρξαν αντιδράσεις από ευρωπαϊκές οργανώσεις που φανερώνουν την αντίθεσή τους με τον εν λόγω «κώδικα δεοντολογίας». Συγκεκριμένα, η Μαλτέζικη οργάνωση MOAS σε δηλώσεις της στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων AFP, είπε πως όλες οι διασώσεις στη Μεσόγειο είναι ήδη αυτομάτως συντονισμένες από ένα κέντρο διοίκησης στη Ρώμη. Ο Ruben Neugebauer, εκπρόσωπος της Γερμανικής ΜΚΟ Sea-Watch δήλωσε επίσης ότι «υπάρχει ήδη ένας κώδικας δεοντολογίας - ονομάζεται διεθνής ναυτιλιακός νόμος».

Ο Ιταλός επικεφαλής της ακτοφυλακής Vincenzo Melone έδωσε την υποστήριξή του στις ομάδες βοήθειας, κατά τη διάρκεια ακρόασης με κοινοβουλευτική επιτροπή στη Ρώμη τον Μάιο, εξετάζοντας εάν οι ΜΚΟ ενθάρρυναν την εμπορία ανθρώπων από τη Λιβύη.

«Αντιμετωπίζουμε μια τραγωδία απίστευτων διαστάσεων ... (αλλά) η λύση δεν είναι στη θάλασσα», είπε. Από το 2014, η ακτοφυλακή έχει συντονίσει τη διάσωση πάνω από 590.000 μεταναστών, ενώ πάνω από 14.000 έχουν  έχουν πνιγεί.

«Δεν υπάρχει αναρχία μεταξύ των ομάδων βοήθειας, η αναρχία είναι στη Λιβύη, μια χώρα χωρίς κρατικές δομές, όπου η μαζική εμπορία ανθρώπων πολλαπλασιάζεται», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της SOS Mediterranee Sophie Beau.

Σε δηλώσεις του στο twitter ο Oscar Camps, επικεφαλής της Ισπανικής Proactiva Open Arms, ισχυρίστηκε πως «είναι η ΕΕ που χρειάζεται πραγματικά έναν κώδικα δεοντολογίας», επισημαίνοντας πως οι κινήσεις αυτές των επικριτών μετατοπίζουν την προσοχή από την Λιβύη που περνά κρίση ή από τους λόγους πίσω από το μεταναστευτικό ζήτημα. «Είμαστε εμείς το πραγματικό πρόβλημα;» αναρωτήθηκε.

Πηγή: ΚΥΠΕ