Εκκλησία: Απαράδεκτες οι απαιτήσεις των εκπαιδευτικών οργανώσεων

Σε ανακοίνωσή της, η Αρχιεπισκοπή Κύπρου αναφέρει ότι η Εκκλησία, η οποία σε καιρούς δυσχείμερους κράτησε στους ώμους της την παιδεία του τόπου και που διαχρονικά και με κάθε τρόπο ενδιαφέρεται γι’ αυτήν και την στηρίζει, δεν θα μπορούσε να σιγήσει μπροστά στα όσα «απαράδεκτα γίνονται και ακούονται στον χώρο της Παιδείας τον τελευταίο καιρό».

Επισημαίνει ότι στις συνθήκες κατοχής που «ζούμε και μπροστά στην ανάγκη για αγώνα προς εθνική επιβίωση και απελευθέρωση του τόπου μας, άλλες θα έπρεπε να ήταν οι προτεραιότητες των Εκπαιδευτικών μας Οργανώσεων και όχι ο κοντόφθαλμος συνδικαλισμός».

Σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας είναι απαράδεκτες, σημειώνει, «και δεν συμβάλλουν στην ορθή διαπαιδαγώγηση του λαού οι υπερβολικές αξιώσεις, ακόμα και ο λεκτικός τρόπος με τον οποίο προβάλλονται οι απαιτήσεις των εκπαιδευτικών οργανώσεων», εξηγώντας ότι είδαν το φως της δημοσιότητας οι απαιτήσεις για διάθεση πληθώρας διδακτικών ωρών για συνδικαλιστικούς σκοπούς, που συνεπάγονται κόστος εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Διερωτήθηκε ποιος ο λόγος της τόσο μεγάλης σπατάλης από το υστέρημα του φορολογουμένου λαού, για κάτι που θα είχε μεγαλύτερη αξία αν γινόταν εθελοντικά.

 Όταν τα κονδύλια για την Εκπαίδευση είναι καθορισμένα , προσθέτει, «δεν  έχουμε ανεξάντλητες δυνατότητες – κι όταν αυτά διασκορπίζονται γι’ αυτούς τους σκοπούς, πώς θα επιτευχθεί η ποιοτική αναβάθμιση της Παιδείας, ή ακόμα και η συντήρηση των σχολικών κτιρίων;», διερωτήθηκε η Εκκλησία.

Για το λόγο αυτό κάλεσε «πατρικά, τις Εκπαιδευτικές Οργανώσεις όπως αιρόμενες στο ύψος των περιστάσεων και κατανοώντας τις οικονομικές δυσκολίες του τόπου και του λαού, περιορίσουν, προς το παρόν, όσον υπάρχει η κρίση, τα αιτήματά τους. Κι όπως συνεργαστούν με το Υπουργείο Παιδείας, με καλή θέληση προς υπερπήδηση των δυσκολιών».
Διερωτήθηκε σε τί αποσκοπούν οι προειδοποιήσεις για κλείσιμο των σχολείων τον προσεχή Σεπτέμβριο  προσθέτοντας πως μια τέτοια ενέργεια δεν θα «ωφελήσει» ούτε τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς γιατί θα επισύρει τη δίκαιη αγανάκτηση ολόκληρης της κοινωνίας.

 Εξέφρασε την πεποίθηση ότι «εν βρασμώ ψυχής προβλήθηκε από κάποιους εκπαιδευτικούς ως σπατάλη ο χρόνος του διατίθεται από το Σχολείο για τους εκκλησιασμούς και για τους εορτασμούς των εθνικών μας επετείων. Η εθνική και θρησκευτική αγωγή, μακριά από κάθε θρησκευτικό φανατισμό και εθνικιστικές εξάρσεις, είναι απαραίτητο στοιχείο της αγωγής για κάθε λαό, και ιδιαίτερα για εμάς που αγωνιζόμαστε για εθνική επιβίωση», κατέληξε.