Δρ Ελένη Ηρακλέου : Ο υποπλοίαρχος Ντάνος μας απαγόρευσε να περιθάλψουμε μακαριακούς τραυματίες

Η Ελένη, ξερίζωσε από τη σκέψη της τα φρικτά βιώματα. Όπως ξεριζωμένη θα αισθάνεται για πάντα μακριά από τη λατρεμένη της Λάπηθο. Ασκούμενη γιατρός, φεύγοντας από τη θλιμμένη, τότε, Αθήνα της Χούντας, βρέθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Με την εκδήλωση του πραξικοπήματος βίωσε τη βαρβαρότητα και την παράνοια αυτών που ανέλαβαν τα υνία του Νοσοκομείου. Ο υποπλοίαρχος Γεώργιος Ντάνος απαγόρευσε την περίθαλψη των μακαριακών τραυματιών.

Διέταξε όπως είπε να τους βάλουν όλους κάτω στο πάτωμα και να μην τους πλησιάσουν. Όταν μπορούσαν είπε αψηφούσαν τον κίνδυνο και έκαναν περίθαλψη στους τραυματίες.
Η εισβολή βρήκε την Ελένη στη Λάπηθο. Οι πρώτοι βομβαρδισμοί κτύπησαν τη γειτονιά της. Σκέφτηκε πως θα υπάρχουν τραυματίες, πως το νοσοκομείο της Λαπήθου θα χρειαζόταν βοήθεια. Φτάνοντας εκεί διαπίστωσε πως υπήρχε μόνο μία μαία η Μαρούλα Παπαμιχαήλ και μία φαρμακοποιός η Ελένη Μανώλη. Έτσι ανέλαβε να βοηθήσει. Χωρίς επικοινωνία, με ελάχιστα αναλώσιμα, χωρίς ασθενοφόρο. Μετέφεραν τους τραυματίες με το αυτοκίνητο της Unicef που χρησιμοποιούσε η Μαρούλα. Ύστερα με παρέμβαση του Μιχάλη Πανταζή, επικεφαλής του Εφεδρικού, πέντε ακόμη άνθρωποι προσέτρεξαν στη Λάπηθο ενισχύοντάς τες, ο εκπαιδευόμενος Ανδρέας Πέτεβης, ο ορθοπεδικός Σπύρος Σπύρου, οι νοσηλευτές, Γιαννάκης Παπαθωμά και Χρύσω Μιχαήλ.
Κι όταν ήρθε η στιγμή να εγκαταλείψουν το νοσοκομείο, η Ελένη διπλοκλείδωσε και κράτησε τα κλειδιά μέχρι την επιστροφή.
Ύστερα βρέθηκε πάλι στο νοσοκομείο Λευκωσίας, και με τη δεύτερη φάση της εισβολής από τη Λεμεσό ξανά στη βομβαρδισμένη πρωτεύουσα, πλάι στους τραυματίες. Η Ελένη λυγίζει φέρνοντας στη μνήμη αυτούς που εκείνη θεωρεί ως τους πραγματικούς ήρωες του πολέμου. Τα σαραντατέσσερα χρόνια που διάβηκαν για να βρεθεί αντιμέτωπη με τη κάμερα και να καταθέσει τη μαρτυρία της, χρειάστηκαν για να ξεπεράσει τη σεμνότητα που την διακρίνει και για να συνειδητοποιήσει πως ήταν κι αυτό ένα ακόμη χρέος. Η κατάθεση της αλήθειας της δικής της αλήθειας, μιας ακόμη σελίδας στην άγραφη ιστορία του πολέμου.

Ρεπορτάζ: Αίμιλη Μιχαήλ