Ράγισαν καρδιές στο ΕΚ για τους αγνοούμενους του 1974

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, προβλήθηκε η ταινία μικρού μήκους «30» στην παρουσία του σκηνοθέτη Κ. Πατσαλίδη και του σεναριογράφου-παραγωγού Γ. Αβραάμ, η οποία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα σχετικά με το θέμα των αγνοουμένων της Κύπρου.

Όπως σημείωσε ο κ. Μαυρίδης, σκοπός της εκδήλωσης είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση κυρίως των αξιωματούχων της ΕΕ για το συνεχιζόμενο δράμα των αγνοουμένων της Κύπρου, με σκοπό να ανατραπεί η στασιμότητα, που υπάρχει σήμερα εξαιτίας της άρνησης της Τουρκίας να συνεργαστεί. Καταλήγοντας ανέφερε: «είναι επιτακτική ανάγκη να διακριβωθεί η τύχη κάθε προσώπου. Πίσω από τους αριθμούς, υπάρχουν αγαπημένοι άνθρωποι που χάθηκαν και οι συγγενείς τους βιώνουν για δεκαετίες την απώλεια των αγαπημένων τους προσώπων. Η ομάδα από παιδιά αγνοουμένων που είναι στην εκδήλωση, αποτελούν την ζωντανή μαρτυρία αυτού του ασίγαστου ανθρώπινου πόνου».

Όλοι οι ομιλητές τόνισαν ότι το θέμα των αγνοουμένων είναι ένα καθαρά ανθρωπιστικό ζήτημα και ότι η Τουρκία οφείλει να συνεργαστεί ανοίγοντας τα αρχεία της και επιτρέποντας ανασκαφές σε περιοχές, που χαρακτηρίζει ως στρατιωτικές ζώνες.

Συγκλονιστικές ήταν οι μαρτυρίες και τα βιώματα των παιδιών των αγνοουμένων, οι οποίες ακούστηκαν για πρώτη φορά στο Ευρωκοινοβούλιο. Ανάμεσα τους, η γυναίκα σύμβολο του αγώνα για τους αγνοουμένους, Χαρίτα Μάντολες, που κατέθεσε την μαρτυρία της για την δολοφονία του συζύγου της, του πατέρα της και έντεκα ακόμη προσώπων και ανέφερε χαρακτηριστικά: «Είμαι η Χαρίτα Μάντολες και είμαι 27 ετών! Ο χρόνος για μένα σταμάτησε το 1974, όταν οι Τούρκοι σκότωσαν τον άντρα μου και τον πατέρα μου».

Τα παιδιά των αγνοουμένων ανέφεραν ότι παρόλο που η πληγή αυτή δεν μπορεί ποτέ να επουλωθεί πλήρως, το μόνο που ζητούν είναι να εξακριβωθεί άμεσα η τύχη των συγγενών τους και αν έχουν πεθάνει, να παραλάβουν το οστά τους και όχι ένα κομματάκι 2 εκατοστά.

Πηγή: Ευρωκοινοβούλιο