Μάριος Πελεκάνος: Καλείται το ΑΚΕΛ να αποφασίσει επιτέλους τί ήταν προτιμότερο.

Γραπτή απάντηση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ. Μάριου Πελεκάνου στο ΑΚΕΛ

Κατανοούμε απολύτως τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται το ΑΚΕΛ, το οποίο είδε το αφήγημα του κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη, να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος με έγγραφα από τα ίδια τα Η.Ε.

Κατανοούμε επίσης γιατί θέλει να συζητά άλλα αντ’ άλλων και όχι τα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν.

Στο ερώτημα γιατί δεν αμφισβητήθηκε η έκθεση του Γ.Γ. τον Σεπτέμβριο του 2017 παραπέμπουμε απλώς και μόνο στο σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Χαραυγή, εκφραστικού οργάνου του ΑΚΕΛ, που καταγγέλλει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας πως τάχα με τις χθεσινές του δηλώσεις ήρθε σε σύγκρουση με τον Γ.Γ. των Η.Ε.

Φανταστείτε αν σε κρίσιμες ώρες μετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά και όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναλάμβανε πρωτοβουλία για επανέναρξη του διαλόγου από το σημείο που διακόπηκε, ερχόταν σε σύγκρουση με τον Γ.Γ. όσον αφορά το περιεχόμενο της έκθεσης του καταλογίζοντας του ευθύνες για έλλειψη αντικειμενικότητας.

Πώς θα νομιμοποιείτο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να υποβάλει τον Σεπτέμβριο του 2017 στον Γ.Γ. προτάσεις που αποσκοπούσαν στην ανάληψη νέας πρωτοβουλίας του ιδίου για άμεση επανέναρξη των συνομιλιών από το σημείο που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά;

Αλήθεια, σε ποιον θα απέδιδαν τότε την ευθύνη για τη στασιμότητα που ακολούθησε σαν αποτέλεσμα της τουρκικής αδιαλλαξίας;

Καλείται το ΑΚΕΛ να αποφασίσει επιτέλους τί ήταν προτιμότερο.

Η τότε σύγκρουση με τον Γ.Γ. ή τα γεγονότα όπως καταγράφονται στα δημοσιοποιηθέντα πρακτικά των Η.Ε. ή και στις παραγράφους της έκθεσης που αφορούν την πρόοδο που επιτεύχθηκε στα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης που, όπως ο ίδιος ο Γ.Γ. αναφέρει στην παράγραφο 27 της Έκθεσης, είχαν σχεδόν επιλυθεί.

Όσον αφορά τους ισχυρισμούς για το άτυπο έγγραφο του Γ.Γ. που δήθεν προέβλεπε την κατάργηση των εγγυήσεων, πλην του ότι πουθενά δεν αναφέρεται κάτι ανάλογο, καλό είναι να γνωρίζουν πως το άτυπο έγγραφο αφορούσε τον μηχανισμό παρακολούθησης της εφαρμογής της όποιας λύσης θα είχε συμφωνηθεί, ακόμα και αν αυτή περιελάμβανε τη μόνιμη παρουσία τουρκικών στρατευμάτων και των εγγυήσεων της Τουρκίας.