Ο Σεπτέμβριος έχει καθοριστεί ως «μήνας Αλτσχάιμερ» για τη διαφώτιση του κοινού

Ο Σεπτέμβριος έχει καθοριστεί ως «μήνας Αλτσχάιμερ» για τη διαφώτιση του κοινού και κινητοποίηση της πολιτείας με στόχο την πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και την καλύτερη αντιμετώπιση της συγκεκριμένης πάθησης.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, παρόλο που στην Κύπρο δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες επιδημιολογικές μελέτες για την άνοια, στατιστικά μοντέλα εκτιμούν πως 1.17% του γενικού πληθυσμού πάσχουν από άνοια και το ποσοστό αναμένεται να ανέλθει στο 2.44% το 2050.Επιπρόσθετα, εκτιμήσεις δείχνουν πως 5% των Ελληνοκυπρίων άνω των 65 ετών παρουσιάζουν άνοια τύπου Αλτσχάιμερ, ποσοστό το οποίο αυξάνεται στο 20% σε άτομα άνω των 80 ετών.

Σύμφωνα με τον Σύλλογο Εγγεγραμμένων Λογοπαθολόγων, ο λογοπαθολόγος αποτελεί μέλος της διεπιστημονικής ομάδας πρόληψης, αξιολόγησης, διάγνωσης και παρέμβασης ασθενών με τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Η λογοθεραπευτική προσέγγιση μπορεί να προσφέρεται συνδυαστικά με τη φαρμακευτική αντιμετώπιση, και συστήνεται όπως ξεκινήσει στο αρχικό στάδιο της νόσου.

Σημειώνεται ότι η Νευρογνωστική Μελέτη Ενηλίκων (NEUROAGE) που διεξάγεται από το Εργαστήρι των Νευρογνωστικών Ερευνών του Κέντρου Εφαρμοσμένης Νευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου Κύπρου, είναι η πρώτη διαχρονική παγκύπρια έρευνα με στόχο τον προσδιορισμό παραγόντων που συμβάλλουν στην υγιή γήρανση και εντοπισμό παραγόντων κινδύνου για την άνοια.

Στην έρευνα έχουν αξιολογηθεί πάνω από 1000 κύπριοι, ηλικίας 60 χρονών και άνω, οι οποίοι αξιολογούνται με μία εκτενή μπαταρία γνωστικών-γλωσσικών λειτουργιών και επαναξιολογούνται κάθε 2 χρόνια. Με βάση την άνωθεν έρευνα, περίπου 10% των ατόμων παρουσιάζουν ήπια νοητική έκπτωση (ΗΝΕ).

Η ΗΝΕ είναι ένα ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ υγιούς γήρανσης και άνοιας που χαρακτηρίζεται από απώλεια σε μία ή δύο νοητικές λειτουργίες όπως μνήμη ή γλώσσα, αλλά το άτομο παραμένει λειτουργικό και δεν έχει ακόμη αναπτύξει άνοια.

Για αυτά τα άτομα, η έγκαιρη διαφορική διάγνωση για την αιτία της έκπτωσης, η στενή ιατρική παρακολούθηση και η εφαρμογή παρεμβατικών προγραμμάτων για βελτίωση των γνωστικών και γλωσσικών ικανοτήτων, είναι σημαντικοί άξονες για αποτελεσματική παρέμβαση.

Οι θεραπείες για γλωσσική και γνωστική αποκατάσταση, αναφέρεται, που παρέχονται από τους λογοπαθολόγους μπορεί να είναι ατομικές (σχεδιασμένες εξατομικευμένα στις δυσκολίες και ανάγκες του πάσχοντα) ή ομαδικές. Στόχος είναι η βελτίωση της λειτουργικότητας και διατήρηση της ποιότητας ζωής, τόσο του ιδίου όσο και της οικογένειας. Μέσα από εκμάθηση/συμβουλευτική διαφορετικών τεχνικών και στρατηγικών επιτυγχάνεται η κινητοποίηση του ασθενή και η ενίσχυση της αυτονομίας και της λειτουργικότητας του ασθενή μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητάς του.