Κραυγή αγωνίας για τα παιδιά τους, τα οποία υποφέρουν από αυτισμό, κατέθεσαν γονείς στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής

Η μεγαλύτερη αγωνία τους, είναι η τύχη των παιδιών όταν φύγουν από την ζωή, η έλλειψη κρατικής φροντίδας μετά το 21ο έτος της ηλικίας τους και η προβληματική εκπαίδευση στην Μέση Εκπαίδευση.

Ζητούν την θεσμοθέτηση εθνικής στρατηγικής η οποία να ασχολείται με την επίλυση των προβλημάτων των παιδιών.

Ο Παναγιώτης Σαββίδης πατέρας παιδιών με αυτισμό κατάθεσε τους φόβους και τις ανησυχίες των γονιών και επεσήμανε ότι οι γονείς αναλαμβάνουν το βάρος οικονομικής στήριξης προγραμμάτων για τα παιδιά πέραν των 21 ετών.

Ο Σταύρος Βρόντης εκπρόσωπος του συνδέσμου ΜΑΖΙ φίλων με αυτισμό υπέδειξε ότι γίνονται διακρίσεις εις βάρος των παιδιών με αυτισμό. Απαιτείται ειδική μεταχείριση των παιδιών.

Η Ειρήνη Χαραλαμπίδου Πρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απαράδεκτο να γίνονται διακρίσεις ανάμεσα σε σοβαρές και λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις παιδιών με αυτισμό, για σκοπούς επιδομάτων.

Επικρίσεις και για την στάση του ΓΕΣΥ να καλύπτει μόνο 18 συνεδρίες για λογοθεραπεία, όταν τα παιδιά χρειάζονται πολύ περισσότερες.

Απαιτείται και ψυχολογική στήριξη, όχι μόνο των γονιών, αλλά και των αδελφών του παιδιού με αυτισμό.

Η βουλευτής του ΔΗΣΥ Ρίτα Σούπερμαν σημείωσε ότι υπάρχει έλλειψη δομών για ενήλικα άτομα. Απαιτείται μια εθνική στρατηγική. Ήδη γίνονται πολλά από το κράτος, αλλά χρειάζεται να γίνουν πολλά άλλα, κυρίως για την έγκαιρη έναρξη θεραπείας των παιδιών.

M.X