"Παλιομοδίτικο μοντέλο" η πενθήμερη εργασία, αλλαγές και ευελιξία, συζητούνται στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ

Ενα πιο σύγχρονο μοντέλο εργασίας, προσαρμοσμένο στις νέες πραγματικότητες που έφερε μαζί της η πανδημία, που να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των εργαζομένων αλλά χωρίς έκπτωση στην αποδοτικότητα, συζητείται στη σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (ΠΟΦ) στο θέρετρο Νταβός της Ελβετίας που ξεκίνησε την Κυριακή και ολοκληρώνεται στις 26 του Μάη.

Οπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του ΠΟΦ, σήμερα, η παραδοσιακή εβδομάδα εργασίας από τις 9 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα και η πενθήμερη εβδομάδα εργασίας, φαντάζουν πλέον παλιομοδίτικα μοντέλα.

Στο φετινό ΠΟΦ συμμετέχουν σχεδόν 2.500 ηγέτες από την πολιτική, τις επιχειρήσεις, την κοινωνία των πολιτών και τα μέσα ενημέρωσης. Τα θέματα συζήτησης στις ετήσιες συναντήσεις του Νταβός θεωρούνται από πολλούς αναλυτές προθάλαμος παγκόσμιων εξελίξεων.

Στο κείμενο, που υπογράφει ο Jonas Prising, Πρόεδρος και CEO της ManpowerGroup, και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στο ΠΟΦ, αναφέρεται ότι οι εργαζόμενοι δικαίως ζητούν περισσότερη ευελιξία, καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και περισσότερες επιλογές για να αποφασίσουν πότε, πού και πώς να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους.

"Όλα τα σημάδια δείχνουν έναν εξελισσόμενο ορισμό της εργασίας και την ανάγκη για τις εταιρείες να ακούσουν, να μάθουν και να προσαρμοστούν σε αυτό που θέλουν οι εργαζόμενοι. Μια τετραήμερη εργασία την εβδομάδα είναι η τελευταία θετική αλλαγή σε αυτόν τον τομέα", προστίθεται.

Σημειώνεται ότι η τετραήμερη εργασία την εβδομάδα είναι ένα καυτό θέμα που έχει οδηγήσει κυβερνήσεις και εταιρείες σε δοκιμαστικά μοντέλα. Μεταξύ των χωρών αυτών είναι το Βέλγιο, όπου δοκιμάζεται η πενθήμερη εβδομάδα σε τέσσερις ημέρες χωρίς απώλεια μισθού, ενώ γίνεται λόγος για μια «μεγάλη επιτυχία» από πλευράς Ισλανδίας που δοκίμασε μια μικρότερη εβδομάδα εργασίας με «δραματικά αυξημένη» ευημερία των εργαζομένων. Επίσης, η Microsoft Ιαπωνίας σημείωσε άνοδο 40% στα κέρδη παραγωγικότητας και αύξηση της ικανοποίησης  των εργαζομένων από τη δοκιμή τετραήμερης εβδομαδιαίας εργασίας.

Στο κείμενο τονίζεται ότι υπάρχουν εργαζόμενοι που λόγω της φύσης της εργασίας τους δεν μπορούν να εργάζονται από απόσταση και σημειώνει ότι αυτή η ανισότητα πρέπει να αρθεί προκειμένου τουλάχιστον να υπάρχει ευελιξία για όλους.

Σήμερα, μια θετική αλλαγή, όπως η τετραήμερη εβδομάδα εργασίας, σημαίνει ένα εργασιακό μέλλον που είναι πιο ευέλικτο, πιο προσανατολισμένο στην ευημερία και πιο στοχευμένο από ό,τι θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε, καταλήγει.

Ρ.Σ