Παράνομα θεωρεί η Συντεχνία Ισότητα τα διατάγματα του Υπουργού Υγείας

Όπως αναφέρει η Συντεχνία Ισότητα, πρόκειται για έκδηλη-διπλή παρανομία:

α) ο Υπουργός Υγείας δεν είναι αρμόδιος και δεν δύναται να εκδίδει τα συγκεκριμένα διατάγματα,

και

δ) τέτοια διατάγματα ισχύουν μόνο μετά από έγκριση της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Παραθέτει δε συγκεκριμένα επιχειρήματα για να στηρίξει τη θέση της. Όπως αναφέρει σε έκαστο τέτοιο διάταγμα αναφέρεται στην αρχή ότι «ο Υπουργός Υγείας, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από το άρθρο 6(α), (β), (γ), (δ), (ε) και (ζ) του περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου, Κεφ. 260 και οι οποίες του εκχωρήθηκαν με την Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου με ημερομηνία …, εκδίδει το ακόλουθο Διάταγμα…».

Σύμφωνα με το άρθρο 6 του περί του περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου, Κεφ. 260, που φέρει τον πλάγιο τίτλο Εξουσία έκδοσης Κανονισμών,«Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται με Διάταγμα να εκδίδει Κανονισμούς που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας για όλους ή για οποιουσδήποτε από τους ακόλουθους σκοπούς».

Όμως, σύμφωνα με το εδάφιο (1) του άρθρου 3 του περί Καταθέσεως στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Κανονισμών που Εκδίδονται με Εξουσιοδότηση Νόμου Νόμου του 1989, που φέρει τον πλαγιότιτλο Κατάθεση στη Βουλή των Αντιπροσώπων Κανονισμών που Εκδίδονται με Εξουσιοδότηση Νόμου, «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου Νόμου, όταν δυνάμει Νόμου ή με εξουσιοδότηση Νόμου το Υπουργικό Συμβούλιο ή οποιοδήποτε Μέλος αυτού έχει εξουσία να εκδίδει Κανονισμούς, οι Κανονισμοί αυτοί κατατίθενται στη Βουλή των Αντιπροσώπων για έγκριση.»

Επίσης, αναφέρεται στα εδάφια (1) και (2) του άρθρου 60 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, στο ΜΕΡΟΣ XII ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ, το οποίο φέρει τον πλαγιότιτλο Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της κανονιστικής εξουσίας:

(1) Είναι ανίσχυρη κανονιστική πράξη η οποία εκδόθηκε χωρίς να παρέχεται εξουσία προς αυτό από νόμο ή εξέρχεται των ορίων της εξουσιοδότησης που δόθηκε με νόμο ή αντιβαίνει προς οποιαδήποτε διάταξη του εξουσιοδοτούντος νόμου ή εκδόθηκε χωρίς να τηρηθεί ο αναγκαίος για την έγκυρη έκδοσή της τύπος.

(2) Διοικητικό όργανο δεν μπορεί να μεταβιβάσει σε άλλο όργανο την εξουσιοδότηση που πήρε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων για την έκδοση κανονιστικών πράξεων, εκτός αν ρητά ή σιωπηρά παρέχεται εξουσία από το νόμο.

Με βάση τα πιο πάνω, ο περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμος, Κεφ. 260 ορίζει ρητά ότι Υπουργικό Συμβούλιο «δύναται με Διάταγμα να εκδίδει Κανονισμούς», χωρίς να παρέχει στο όργανο αυτό τη δυνατότητα να εκχωρήσει τη συγκεκριμένη εξουσία του σε οποιοδήποτε άλλο όργανο. Επίσης, τέτοιοι Κανονισμοί, βάσει του εδαφίου (1) του άρθρου 3 του περί Καταθέσεως στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Κανονισμών που Εκδίδονται με Εξουσιοδότηση Νόμου Νόμου του 1989, «… κατατίθενται στη Βουλή των Αντιπροσώπων για έγκριση».